Όλα τα άρθρα του/της atakton

Αλληλεγγύη στους 6 συλληφθέντες της πορείας 6/12/14

Το Νοέμβρη του 2014, ο αναρχικός κρατούμενος, Νίκος Ρωμανός, ξεκινάει απεργία πείνας, διεκδικώντας «μια ανάσα ελευθερίας», όπως ορίζει ο ίδιος με κείμενό του, τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται για να φοιτήσει, έχοντας επιτύχει στις πανελλαδικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του. Στις περίπου 40 μέρες που ακολουθούν, το κράτος απαντά με μια εκδικητική και προκλητική αδιαφορία, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσεται ένα πολύμορφο και δυναμικό κίνημα αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα.

Η όξυνση της αντιπαράθεσης μετατρέπει το ζήτημα σε κυρίαρχο στην κεντρική πολιτική σκηνή, ενισχυμένη, βέβαια, και από την αποστειρωμένη ανθρωπιστική προσέγγιση κοινοβουλευτικών και μη κομμάτων και οργανώσεων, συνδικαλιστικών φορέων κτλ., με πρώτη και καλύτερη την τότε αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ που επιδιώκει να αντλήσει πολιτική υπεραξία απ’ το γεγονός. Ακόμη και τα καθεστωτικά ΜΜΕ περνούν την αξιολόγηση του β’ μνημονίου σε δεύτερη μοίρα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Σαμαράς αναγκάζεται να επιδιώξει συνάντηση με την οικογένεια του απεργού.

Εμείς, ως κομμάτι του α/α χώρου, έχουμε μια διαφορετική και ξεκάθαρη θέση. Στεκόμαστε ανυποχώρητα απέναντι στη συνθήκη του εγκλεισμού και νοηματοδοτούμε την αλληλεγγύη μας με δυναμικά και επιθετικά χαρακτηριστικά τόσο στους πολιτικούς και όχι μόνο κρατουμένους, όσο και σε κάθε κομμάτι που βιώνει τη λεηλασία κράτους και κεφαλαίου πάνω στη ζωή του. Γι’ αυτό, άλλωστε, η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά στοχοποίησε κάθε αδιαμεσολάβητο αγώνα, καταστέλλοντας πορείες, εκκενώνοντας καταλήψεις, εισβάλλοντας σε σπίτια αγωνιστών κτλ. Αναπόφευκτα, λοιπόν, γίναμε μέρος του κινήματος αλληλεγγύης στο Ν. Ρωμανό, που εδώ στην Πάτρα, προχώρησε σε ένα πλήθος ποικιλόμορφων δράσεων, όπως μικροφωνικές συγκεντρώσεις και πορείες, αποκλεισμό του Δημαρχείου, παρέμβαση στην επίσκεψη του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Β. Κικίλια, σε ρουφιανοφυλλάδα της πόλης και, πάνω από όλα, την ανακατάληψη του Παραρτήματος, προκειμένου να αποτελέσει κέντρο αγώνα.

Σ’ αυτή τη συνθήκη και με την κομβική απόφαση του Ν. Ρωμανού να προχωρήσει και σε απεργία δίψας, αρχής γενομένης από την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα, επιλέξαμε να κλιμακώσουμε και εμείς τον αγώνα μας και να βρεθούμε το πρωί της 6/12/14 στους δρόμους. Εκεί δεν ήμασταν μόνοι. Παρόντες ήταν και οι ένστολοι μπράβοι του κράτους, εφαρμόζοντας την ξεκάθαρη πολιτική επιλογή να κατασταλεί το εξεγερσιακό κλίμα των ημερών και να μπει ένα φρένο στον αυξανόμενο σε ένταση αγώνα, σε μια στιγμή που η υγεία του συντρόφου βρισκόταν σε οριακή κατάσταση. Αυτό δείχνουν και οι μαζικές συλλήψεις και οι, σε πολλές περιπτώσεις, ανυπόστατες κατηγορίες που αποδόθηκαν σε συντρόφους, σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, μια πάγια τακτική της αστυνομίας, ούτως ώστε να εκφοβίσει τον κόσμο και να αποσυντονίσει τις όποιες κοινωνικές αντιδράσεις δημιουργούνται.

Η συνειδητή μας επιλογή εκείνης της ημέρας να κατεβούμε στο δρόμο, καθώς και να κρατήσουμε τη θέση μας απέναντι στην καταστολή κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, οδήγησε σε συλλήψεις έξι ατόμων, καθώς για μία ακόμη φορά το κράτος διεκδίκησε το μονοπώλιο της βίας, καταστέλλοντας κάθε αντίδραση.

Γλέντι οικονομικής ενίσχυσης για τα δικαστικά έξοδα, το Σάββατο 1/4 στις 21:30 στο Άτακτον.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Πέμπτη 30/3 στις 11, στην πλατεία Αγ. Σοφίας
Σάββατο 1/4 στις 11, στο Παράρτημα
Δευτέρα 3/4 στις 10, στα δικαστήρια

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Στις 13 Μαρτίου ξημερώματα Δευτέρας, πραγματοποιήθηκε συντονισμένη επιχείρηση από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους. Συγκεκριμένα εκκενώθηκαν η κατάληψη στην οδό Αλκιβιάδου στα Εξάρχεια όπου περίπου 125 μετανάστες/τριες που ζούσαν στον κτήριο μεταφέρθηκαν στα κελιά της Πέτρου Ράλλη για να εξοριστούν στη συνέχεια σε hot spots και ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Villa Ζωγράφου με τη σύλληψη 7 συντρόφων που ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη της κατάληψης και  στους οποίους απαγγέλθηκαν κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Η κατασταλτική μανία του κράτους συνεχίστηκε με την εισβολή μπάτσων και δικαστών στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου το πρωί της ίδιας μέρας προξενώντας υλικές ζημιές αλλά και την αφαίρεση 600 ευρώ από το ταμείο του στεκιού που προορίζονταν για δικαστικά και ιατρικά έξοδα συντρόφων.

Για την επέμβαση στην κατάληψη στην οδό Αλκιβιάδου ( ιδιοκτησίας Ερυθρού Σταυρού ),η επίσημη αιτιολόγηση αφορούσε τη δημιουργία ενός κέντρου ασυνόδευτων ανηλίκων, στην Βίλα Ζωγράφου η μεταφορά από το δήμο στο χώρο της κατάληψης του δημοτικού ωδείου, ενώ στο Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο υπήρχε εντολή από την ιδιοκτήτρια του κτηρίου. Και στις τρεις περιπτώσεις αντικρίζουμε την συμπαγή παρουσία πυλώνων του καπιταλιστικού συστήματος. Τη νομιμότητα, την ιδιοκτησία, τη μεσολάβηση της ζωής μας από κάθε εξουσιαστικό θεσμό, την διασφάλιση πως το κράτος με το μονωπώλιο της βίας που διατηρεί είναι η ανώτατη αρχή ρύθμισης της κοινωνικής ζωής. Τις κάθε είδους ευρύτερες δομές που συμβάλλουν στο εξουσιαστικό σύμπλεγμα, όπως είναι και οι ΜΚΟ. Για τις οποίες, ο ρόλος τους στο ξέπλυμα χρημάτων, την σφυρηλάτηση του ανθρωπιστικού προφίλ του εκάστοτε καπιταλιστή, οι δυνατότητες που δίνουν σε υπόγειες μπίζνες και η συμβολή τους στην απογύμνωση κάθε ριζοσπαστικού περιεχομένου από κοινωνικά αντανακλαστικά και συμπεριφορές αλληλεγγύης είναι στις βασικές τους λειτουργίες. Ο Ερυθρός Σταυρός πέταξε στο δρόμο 125 μετανάστες/ριες, με πρόσχημα τη δημιουργία ενός άλλου κέντρου ανηλίκων, ανηλίκων που ήδη υπήρχαν στην κατάληψη. Η σημασία της επιβολής του νόμου και της εφαρμογής της εξουσίας αναδύεται διαρρηγνύοντας τον ανθρωπιστικό μανδύα της κάθε ΜΚΟ. Όπως άλλωστε συμβαίνει και όταν αντιπαραβάλλουμε τις γεμάτες τσέπες κάθε επαγγελματία αλληλέγγυου ( το 70% των χρηματοδοτήσεων προς τις ΜΚΟ είναι άγνωστο που βρίσκεται ) με τις εικόνες από τις βυθισμένες στο χιόνι σκηνές στις οποίες καλέστηκαν να επιβιώσουν εκατοντάδες μετανάστες/ριες τον πρόσφατο χειμώνα, με αρκετά θύματα.

Οι παρούσες εκκενώσεις αποτελούν τη φυσική συνέχεια αυτών που συνέβησαν το καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη, και ένας ακόμη κρίκος σε μια σειρά άλλων επεμβάσεων σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις ( Ανοχτό 3ο Σύρος, Κένταυρος, κά). Η κομβική διακήρυξη περί συνέχειας του κράτους από τη χείλη του πρωθυπουργού με την ανάληψη της εξουσίας από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παίρνει σάρκα και οστά τόσο σε επίπεδο συνέχισης των μνημονίων, της καπιταλιστικής λεηλασίας της υλοποίησης της κυρίαρχης ευρωπαϊκής πολιτικής. Όσο και στο επίπεδο της καταστολής συνολικά του ριζοσπαστικού χώρου, των επιλογών και των δομών του. Ταυτόχρονα με την ολοένα και πιο εξόφθαλμη απώθηση στο περιθώριο των χιλιάδων αποκλεισμένων, είτε μεταναστών είτε ντόπιων.

Εντός ενός περιβάλλοντος πίεσης για ακόμη μία διαπραγμάτευση και συμφωνία, οι εκκενώσεις, σε μικροπολιτικό επίπεδο μετατοπίζουν την δημόσια ατζέντα σε κάτι διαφορετικό και αποτελούν και την απεύθυνση της κυβέρνηση στο δεξιό ακροατήριο που απαιτεί Νόμο και τάξη. Μακροσκοπικά, όμως, είναι η απόδειξη της ξεκάθαρης επιλογή της κυριαρχίας, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, να ποδοπατήσει όσους αντιστέκονται, να επιβάλει την υποταγή, να τσακίσει το αίσθημα του αγώνα, να ορίσει το κράτος ως μοναδικό εγγυητή της κοινωνικής συνύπαρξης, ώστε το κεφάλαιο να μπορεί να προελαύνει σε όλο και νέα πεδία κερδοφορίας και εκμετάλλευσης.

Έτσι, οι καταλήψεις, οι χώροι αγώνα που προτάσσουν την αλληλεγγύη, τη συνύπαρξη, την αλληλοβοήθεια απέναντι στο γενικευμένο θάνατο που σκορπά ο καπιταλισμός, στοχεύονται και καταστέλλονται ως χώροι. Η κυριαρχική ρητορική, στο ενορχηστρωμένο θέαμα που ζούμε, μιλά για σκοτεινά μέρη, που αποτελούν απειλή γενικά και αόριστα για τον οποιονδήποτε ζει, που ευθύνονται για τη βαρβαρότητα που ζούμε, και άλλα τέτοια ωραία. Η πραγματικότητα, όμως διαψεύδει την τρομολαγνική επίθεση των κυρίαρχων. Μέσα στις καταλήψεις, οι άνθρωποι ζουν ο ένα για τον άλλον, δημιουργούν δομές, αμφισβητούν την ιδιοκτησία, διαρρηγνύουν την πανταχού παρούσα κυριαρχία του χρήματος. Και προτάσσουν τον αγώνα και την  οργάνωση, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Στα hot-spot, εκεί που χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται, μέσα σε άθλιες συνθήκες, με δεκάδες νεκρούς, είναι που ενσαρκώνεται ο ανθρωπισμός της Ευρώπης φρούριο. Στις ουρές των ανέργων, των άστεγων, των πεινασμένων, είναι που ενσαρκώνονται τα νεοφιλελεύθερα δόγματα. Στους τόσους και τόσους τσακισμένους και σκοτωμένους από την αδυσώπητη ένταση της εκμετάλλευσης, από τα εργασιακά κάτεργα είναι που σφυρηλατείται η “ανταγωνιστικότητα”. Και μέσω της καταστροφής του περιβάλλοντος, της ιδιωτικοποίησης των πάντων είναι που έρχεται η “ανάπτυξη και η πρόοδος”.

Απέναντι σε όλα τούτα, οι χώροι αγώνα παλεύουν, ορθώνουν αναχώματα, βάζοντας στο επίκεντρο τους ανθρώπους, τις επιθυμίες, τις αναγκαιότητές τους. Με εργαλεία τόσο την υλικοπρακτική θωράκιση, όσο και τη δημιουργία κοινοτήτων αγώνα, αλληλοσεβασμού και αλληλοσυννενόησης, προτάσσουν το επιθετικό ξεπέρασμα αυτού που ορθώνεται μπροστά μας σαν αμείλικτο ερώτημα. Η με τον κόσμο του καπιταλισμού, των πολέμων, των συνόρων, της εκμετάλλευσης, του αργού θανάτου, της αποξένωσης, ή με την κοινωνική επανάσταση. Για έναν  κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, την αταξική κοινωνία. Για την Αναρχία.

10,100,1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Πρόγραμμα εκδηλώσεων: Μάρτης 2017

Παρασκευή 10 Μάρτη στις 20:00 στο Άτακτον (Άστιγγος 100 και Κανακάρη Ρούφου):

Προβολή Ταινίας : The Holy Mountain
Alejandro Jodorowsky (1973).

Με διάθεση καυστική και ματιά σουρεαλιστική, η θρησκεία μπαίνει στο στόχαστρο ενώ προσεγγίζονται παράλληλα, με τρόπο αιχμηρό και ιδιαίτερο, τα κακώς κείμενα ενός κόσμου σε διαρκή αποσύνθεση.


Σάββατο 11 Μάρτη στις 18:00 στο Παράρτημα (Κορίνθου και Αράτου):

Εκδήλωση – Συζήτηση, με τηλεφωνική παρέμβαση των κρατούμενων αγωνιστών:
Δημήτρη Κουφοντίνα, Κώστα Γουρνά, Γιώργου Καραγιαννίδη, Φοίβου Χαρίση,


Παρασκευή 17 Μάρτη στις 20:00 στο Άτακτον (Άστιγγος 100 και Κανακάρη Ρούφου):

Προβολή Ταινίας : Οι Βοσκοί
Νίκος Παπατάκης (1968).

Εξουσιαστικές σχέσεις και ταξική διαστρωμάτωση, συνθέτουν την πραγματικότητα μιας επαρχιακής κοινωνίας με ρόλους που συγκρούονται ενώ καταφέρνουν και συνυπάρχουν στο δρόμο προς την εξιλέωση.

Εκδήλωση – Συζήτηση με τηλεφωνική παρέμβαση των κρατούμενων αγωνιστών Κουφοντίνα, Γουρνά, Καραγιαννίδη, Χαρίση

Η κυριαρχική επίθεση περιλαμβάνει την ολοένα και μεγαλύτερη περιστολή κάθε κατάκτησης και εντός της φυλακής. Έτσι, με μια πλειάδα μεθόδων, από τη γραφειοκρατική παρεμπόδιση, μέχρι την ξεκάθαρη απαίτηση υποταγής και αναγνώρισης της εξουσίας κράτους και κεφαλαίου, κόβονται οι άδειες για μια σειρά κρατουμένων, με ιδιαίτερη έμφαση σε όσους τοποθετούνται στο μετερίζι του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Οι άδειες για όσους βρίσκονται έγκλειστοι στις φυλακές δεν είναι παραχώρηση, αλλά κάτι που έχει κερδηθεί με πολύχρονους σκληρούς αγώνες και τους αγώνες μας θα τους υπερασπιστούμε.

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Εκδήλωση – Συζήτηση, με τηλεφωνική παρέμβαση των κρατούμενων αγωνιστών:

Δημήτρη Κουφοντίνα,
Κώστα Γουρνά,
Γιώργου Καραγιαννίδη,
Φοίβου Χαρίση,
και παρουσία συντρόφων από συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στο κίνημα αλληλεγγύης στους κρατούμενους αγωνιστές.

Σάββατο 11 Μάρτη στις 18:00 στο Παράρτημα (Κορίνθου και Αράτου).

Εκδηλώσεις Νοέμβρη – Δεκέμβρη

program_web

Παρασκευή, 25/11, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή ταινίας «Eraserhead» (1977/D.Lynch)

Σάββατο, 26/11, στις 6μμ στο Παράρτημα (Κορίνθου και Αράτου): Βιβλιοπαρουσίαση «Η μάχη του Δεκέμβρη του 1944 στις περιοχές Πετραλώνων, Θησείου, Κουκακίου»

Τετάρτη, 30/11, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή «Black Mirror: NoseDive» και συζήτηση για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Παρασκευή, 2/12, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή ταινίας «Jimmy’s Hall» (2014/K. Loach) από το Πυροτέχνημα (πρωτοβουλία για την αυτοοργανωμένη έκφραση)

Παρασκευή, 9/12, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή ταινίας «Noniembre» (2003/Α. Manas) από το Πυροτέχνημα (πρωτοβουλία για την αυτοοργανωμένη έκφραση)

Σχετικά με την επίθεση στα κατειλημμένα Προσφυγικά

Το πρωί της 31/10 ενόψει της συνέχισης της δίκης της Χρυσής Αυγής στο εφετείο της λεωφόρου Αλεξάνδρας, οργανωμένη ομάδα χρυσαυγιτών εισβάλλει στην κατειλημμένη γειτονιά των προσφυγικών που συνορεύει με το εφετείο. Ενώ η περιφρούρηση των προσφυγικών που βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα σε όλη τη διάρκεια της δίκης προσπαθεί να τους απωθήσει, η επίθεση συμπληρώνεται από δυνάμεις ασφαλιτών και ματ. Οι μπάτσοι εισβάλλουν με κλομπ και χημικά προκαλώντας φθορές σε σπίτια και κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική ακόμη και στο παρακείμενο νοσοκομείο καρκινοπαθών Άγιος Σάββας, ενώ παράλληλα προσάγουν κατοίκους και αλληλέγγυους. Δύο από τις προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με κατηγορίες 5 πλημμελημάτων. Σε όλη τη διάρκεια της επίθεσης σύντροφοι, αλληλέγγυοι και κάτοικοι αντιστέκονται και καταφέρνουν να απωθήσουν την επίθεση με πέτρες και οδοφράγματα. Η ξεκάθαρη συνεργασία Χ.Α. και αστυνομίας διαφαίνεται και την επόμενη μέρα όταν δυνάμεις των ματ συνοδεύουν τους φασίστες στο δικαστήριο και μαζί επιτίθενται σε αντιφασίστες που επιχείρησαν να μπουν στη δικαστική αίθουσα. Παρ’ όλα αυτά για ακόμη μια φορά η επίθεση αντιμετωπίστηκε και σύντροφοι μπήκαν στην αίθουσα φωνάζοντας αντιφασιστικά συνθήματα.

Η γειτονιά των προσφυγικών είναι ταυτισμένη με την αντάρτικη αντίσταση στις μάχες των Δεκεμβριανών το 1944. Στο σήμερα πρόκειται για μια συνολικά κατειλημμένη γειτονιά. Παλαιοί κάτοικοι, πρόσφυγες – μετανάστες, οικογένειες με τα παιδιά τους, ηλικιωμένοι, ασθενείς, πρώην άστεγοι, πολιτικοί αγωνιστές, άτομα σε διαδικασία απεξάρτησης, άνθρωποι κάθε εθνικότητας αμφισβητούν στην πράξη το θεσμό της ιδιοκτησίας προτάσσοντας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη μέσα από την πολιτική και κοινωνική τους δράση. Απέναντι σε όλα αυτά το κράτος με πρόσφατη κυβερνητική απόφαση πέρασε το ιδιοκτησιακό καθεστώς των προσφυγικών στην περιφέρεια αττικής με στόχο την “αξιοποίησή” τους.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά έρχονται να επιβεβαιώσουν τα αδιέξοδα διαχείρισης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τη συνακόλουθη ανοχή της απέναντι σε εκφασισμένα κομμάτια. Παράλληλα η ρητορική των ΜΜΕ συνδυασμένη με τον αντιδραστικό – ακροδεξιό λόγο αλλά και τις πρακτικές στην ΕΕ με αιχμή το μεταναστευτικό δημιουργούν κλίμα για κάθε λογής φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας και κοινωνικού κανιβαλισμού, δίνοντας την ευκαιρία σε φασίστες και εθνικιστικά μορφώματα να αντλήσουν πολιτική υπεραξία. Δημιουργούνται έτσι οι συνθήκες εδαφικοποίησης μιας εντεινόμενης επίθεσης απέναντι σε όσους μάχονται το σύμπλεγμα της εκμετάλλευσης.

Έτσι, στο Ωραιόκαστρο “ανησυχούντες” γονείς αρνούνται να δεχτούν προσφυγόπουλα στο σχολείο με πρόσχημα ζητήματα υγιεινής και εμβολιασμού. Σε Χίο και Λέσβο μορφώματα φασιστών – ακροδεξιών με πρόσοψη αγανακτισμένων πολιτών επιτίθενται σε μετανάστες που εξεγείρονται. Στο Ρέθυμνο η ιδιότυπη σύμπραξη φασιστικών συλλόγων, φορέων κατοίκων και οφειλετών δημοσίου επιτίθενται σε αντιφασιστική συγκέντρωση με συνδρομή των ματ. Η κατάληψη στέγασης μεταναστών Νοταρά και η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη δέχονται εμπρηστικές επιθέσεις. Μετά από αντιφασιστική πορεία στο Νέο Ηράκλειο οι νεοναζί της Χ.Α. επιτίθενται αδιάκριτα σε κόσμο στην πλατεία στον ΗΣΑΠ.

Εμείς, ως αναρχικές/οι, έχοντας πάρει ξεκάθαρη θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω και καταπιεσμένων αυτού του κόσμου, στεκόμαστε έμπρακτα αλληλέγγυοι στον κόσμο του αγώνα και σε αυτούς που αντιστέκονται. Απέναντι με κάθε μέσο στους μηχανισμούς του κράτους, φασίστες, ρουφιάνους, και κάθε λογής παρακρατικούς. Απέναντι στη λεηλασία των ζωών μας και την επέλαση του κεφαλαίου, σε ό,τι απευθύνεται στα πιο σκοτεινά και χαμηλότερα ανθρώπινα ένστικτα. Προτάσσοντας τη ζωή απέναντι στο θάνατο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ
, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και συζήτηση με σύντροφο από το Βέλγιο

Συζήτηση, στo πλαίσιo του καφενείου, με σύντροφο από το Βέλγιο, την Παρασκευή 4/11 στις 20:00 στο αναρχικό – αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον ( Άστιγγος 100 & Κανακάρη Ρούφου ). Θα γίνει ενημέρωση για τον αγώνα ενάντια στην κατασκευή μιας μεγα – φυλακής στο Haren, στα βόρεια των Βρυξελλών και συζήτηση για την γενικότερη πολιτική και κινηματική κατάσταση σε Βέλγιο και Ελλάδα.

Καφενείο ενάντια στις εθνικές εορτές

e8nikes_eortes

Καφενείο ενάντια στις εθνικές εορτές

…γιατί οι συνειδήσεις μας δε φυλακίζονται σε σύνορα και εθνικές επετείους…

Παρασκευή ~ 28/10 ~ στις 8μμ

…με επαναστατικά τραγούδια από όλο τον κόσμο και προβολή της ταινίας: «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;»

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της κατάληψης Μαραγκοπούλειο

dikastirio25102016

ΚΥΡΙΑΚΗ 23/10
στις 19:00 στο Παράρτημα
Προβολή βίντεο – Ενημέρωση για την υπόθεση – Συζήτηση για τις καταλήψεις

ΤΡΙΤΗ 25/10
στις 9:00 στα Δικαστήρια
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους διωκόμενους

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον – σύντροφοι/συντρόφισσες

Αλληλεγγύη στους συντρόφους και τις συντρόφισσες στο Ρέθυμνο

Στις 28/9/2016 στο Ρέθυμνο υπήρχε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου με θέμα την απόφαση γύρω από το ζήτημα της εγκατάστασης μεταναστών στο νησί. Από κάποιες μέρες πριν κυκλοφορούσε κάλεσμα για συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το δημαρχείο με ξεκάθαρο ξενοφοβικό/πατριωτικό/ρατσιστικό περιεχόμενο. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε ο ΣΑΟΡ (σύλλογος αλληλοβοήθειας οφειλετών Ρεθύμνου) που έχει εξελιχθεί σε ακροδεξιό θύλακα στο Ρέθυμνο, έχοντας στις τάξεις του χρυσαυγίτες. Απέναντι σε αυτά λοιπόν υπήρξε αντιφασιστικό κάλεσμα από συντρόφους/ισσες ώστε να μη δώσει χώρο στη δραστηριότητα των φασιστών.  Έξω, λοιπόν, από το δημαρχείο Ρεθύμνου αυτό που εξελίχθηκε ήταν μια ακόμη συντονισμένη επίθεση από κοινού των ΜΑΤ που υπήρχαν στο χώρο μαζί με φασίστες απέναντι στην αντιφασιστική συγκέντρωση με αποτέλεσμα να υπάρξουν μάχες σώμα με σώμα, δακρυγόνα μέσα σε σχολεία που υπήρχαν στην περιοχή, τραυματισμοί και 4 προσαγωγές εκ των οποίων οι 2 εξελίχθηκαν σε συλλήψεις από τους μπάτσους που έβαλαν πλάτη στους φασίστες. Στη συνέχεια, τις επόμενες ημέρες, τα ίδια καθίκια κλιμάκωσαν τις επιθέσεις τους, με επιδρομές που κατέληξαν σε νέους τραυματισμούς.

Τα γεγονότα στο Ρέθυμνο είναι άλλο ένα κομμάτι στο ψηφιδωτό της επίθεσης που ξεδιπλώνεται με αιχμή το μεταναστευτικό από μεριάς κράτους και παρακράτους απέναντι τόσο στους μετανάστες αλλά και σε όσους και όσες ορθώνουν το ανάστημά τους προτάσσοντας την αλληλεγγύη, τη δράση, τη συνύπαρξη, την αντιπαράθεση με το ρατσισμό και το φασισμό απέναντι στον ολοένα και βαθύτερο κοινωνικό κανιβαλισμό. Είναι άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα της ακροδεξιάς σαπίλας που βγαίνει στην επιφάνεια τόσο μέσα από διάφορους φορείς και συλλόγους όσο και μέσα από πιο συγκεκριμένες φασιστικές οργανώσεις, επιδιώκοντας εκ νέου να καταλάβει ζωτικό χώρο στην κοινωνική ζωή. Οι επιτροπές κατοίκων στα νησιά και όχι μόνο, οι ανακοινώσεις από συλλόγους γονέων που δεν αποδέχονται τα παιδιά των μεταναστών στα σχολεία, οι επιθέσεις σε καταλήψεις (όπως στη Νοταρά) είναι η από τα δεξιά κίνηση που προσπαθεί να καθορίσει το περιβάλλον που ζούμε και έρχεται να συμπληρώσει την κρατική στρατηγική. Και όλα αυτά, αν κάνουμε μια ακόμη μεγαλύτερη αφαίρεση, συμβαίνουν εντός μιας λυσσαλέας επίθεσης στους από τα κάτω που έχει πάρει χαρακτηριστικά ανοιχτού βιοπολιτικού πολέμου. Η ζωή όσων «περισσεύουν» στοιχειοθετεί την εξαίρεση και το σημείο πάνω στο οποίο επανιδρύονται τα φασιστικά κινήματα που έρχονται εκ νέου στο προσκήνιο της ιστορίας.

Τα εγκλωβισμένα σώματα των μεταναστών/τριών στο εσωτερικό του δυτικού κόσμου είναι η άλλη όψη του νομίσματος για τα όσα ξεδιπλώνονται στις χώρες τους. Εκεί, που με επίκεντρο στην παρούσα φάση τη Συρία, η κυριαρχία σφυροκοπά ολόκληρες περιοχές προσπαθώντας να συνεχίσει τη λεηλασία των εδαφών αυτών, να βρει νέες ρυθμίσεις, ένα νέο περιβάλλον αναπαραγωγής του καπιταλισμού, στο οποίο ρόλο έχουν να παίξουν όλοι, σε ένα πόλεμο επικράτησης και δύναμης για την επόμενη μέρα. Έτσι, ολόκληροι πληθυσμοί ξεσπιτώνονται ερχόμενοι στο δυτικό κόσμο, σε έναν αγώνα επιβίωσης, απέναντι στις βόμβες, τις φατρίες, τους φονταμενταλιστές. Είναι ο αγώνας της ζωής απέναντι στο θάνατο. Μιας ζωής που είναι ξεκάθαρο και διακηρυγμένο πως για τον καπιταλισμό είναι μονάχα ένας αριθμός, μια ενέργεια προς χρήση σε περιορισμένη ποσότητα, ένα πρόβλημα προς διαχείριση. Οι μετανάστες είναι οι κολασμένοι του κόσμου. Κουβαλάνε τις αμαρτίες του, σε ένα σισύφειο βασανιστήριο που καλούνται να υπομείνουν. Είναι αυτοί πάνω στους οποίους σφυρηλατείται η ασφάλεια και ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός, η ιδεολογική αιχμή του δόρατος που μιλά ξεκάθαρα τη γλώσσα της εξουσίας. Της εθνικής καθαρότητας, της αντικατάστασης του ταξικού πολέμου από τον πόλεμο μεταξύ των καταπιεσμένων, των υγειονομικών απειλών, της πολιτισμικής κυριαρχίας, της ασφάλειας, του φόβου. Είναι η γλώσσα του γενικευμένου κοινωνικού και πραγματικού θανάτου.

Απέναντι σε όλα αυτά ορθώνεται η ταξική και κοινωνική αλληλεγγύη. Η έμπρακτη, καθημερινή πάλη δίπλα σε όσους βρίσκονται στις τάξεις των από τα κάτω, των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου. Και η πάλη αυτή δεν μπορεί πάρα να έχει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά, διεθνιστικά, ταξικά, αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά. Είναι κομμάτι του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, για ένα κόσμο χωρίς πολέμους, θρησκείες, σύνορα, πατρίδες, χαρτιά και διαχωρισμούς. Οι μετανάστες είναι κομμάτι των καταπιεσμένων αυτής της κοινωνίας και είναι κομβικό ζήτημα η αλληλεγγύη σε αυτούς. Μια αλληλεγγύη που αρθρώνεται έμπρακτα μέσα στα στέκια, τις καταλήψεις, τις κοινότητες αγώνα. Μακριά από τη φιλανθρωπία των ΜΚΟ και τη σκλαβιά του κράτους. Στο δρόμο, απέναντι σε φασίστες και μπάτσους. Μέσα στους κοινωνικούς χώρους, απέναντι στα ρατσιστικά και φασιστικά ιδεολογήματα. Η αλληλεγγύη, ο κοινός αγώνας, το έδαφος που ανοίγουμε μαζί, είναι η μαγιά των εξεγερμένων απέναντι στο κρατικό μονοπώλιο της διαχείρισης, με λιγότερο ή περισσότερο βίαιους όρους, των μεταναστών και μεταναστριών. Είναι ο αγώνας της ζωής ενάντια στο θάνατο, σημείο καμπής στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο.

Πόλεμος σε κράτος, κεφάλαιο, φασίστες
Για την αναρχία και την επανάσταση

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8/10/2016
11 Π.Μ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ