Αρχείο κατηγορίας καταλήψεις/ αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι

Εκδήλωση αλληλεγγύης με τηλεφωνική επικοινωνία με συντρόφισσες/ους από την κατάληψη Τερμίτα

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους
Θεματικό άνοιγμα του στεκιού
Παρασκευή 27/10 στις 19:00

Εκδήλωση αλληλεγγύης με τηλεφωνική επικοινωνία με συντρόφισσες/ους απο την κατάληψη Τερμίτα

στον χώρο επίσης λειτουργούν: αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, δανειστική βιβλιοθήκη, βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων, κινηματικό αρχείο έντυπων εκδόσεων

ο χώρος είναι ανοιχτός κάθε Παρασκευή μετά τις 7

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Στις 13 Μαρτίου ξημερώματα Δευτέρας, πραγματοποιήθηκε συντονισμένη επιχείρηση από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους. Συγκεκριμένα εκκενώθηκαν η κατάληψη στην οδό Αλκιβιάδου στα Εξάρχεια όπου περίπου 125 μετανάστες/τριες που ζούσαν στον κτήριο μεταφέρθηκαν στα κελιά της Πέτρου Ράλλη για να εξοριστούν στη συνέχεια σε hot spots και ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Villa Ζωγράφου με τη σύλληψη 7 συντρόφων που ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη της κατάληψης και  στους οποίους απαγγέλθηκαν κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Η κατασταλτική μανία του κράτους συνεχίστηκε με την εισβολή μπάτσων και δικαστών στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου το πρωί της ίδιας μέρας προξενώντας υλικές ζημιές αλλά και την αφαίρεση 600 ευρώ από το ταμείο του στεκιού που προορίζονταν για δικαστικά και ιατρικά έξοδα συντρόφων.

Για την επέμβαση στην κατάληψη στην οδό Αλκιβιάδου ( ιδιοκτησίας Ερυθρού Σταυρού ),η επίσημη αιτιολόγηση αφορούσε τη δημιουργία ενός κέντρου ασυνόδευτων ανηλίκων, στην Βίλα Ζωγράφου η μεταφορά από το δήμο στο χώρο της κατάληψης του δημοτικού ωδείου, ενώ στο Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο υπήρχε εντολή από την ιδιοκτήτρια του κτηρίου. Και στις τρεις περιπτώσεις αντικρίζουμε την συμπαγή παρουσία πυλώνων του καπιταλιστικού συστήματος. Τη νομιμότητα, την ιδιοκτησία, τη μεσολάβηση της ζωής μας από κάθε εξουσιαστικό θεσμό, την διασφάλιση πως το κράτος με το μονωπώλιο της βίας που διατηρεί είναι η ανώτατη αρχή ρύθμισης της κοινωνικής ζωής. Τις κάθε είδους ευρύτερες δομές που συμβάλλουν στο εξουσιαστικό σύμπλεγμα, όπως είναι και οι ΜΚΟ. Για τις οποίες, ο ρόλος τους στο ξέπλυμα χρημάτων, την σφυρηλάτηση του ανθρωπιστικού προφίλ του εκάστοτε καπιταλιστή, οι δυνατότητες που δίνουν σε υπόγειες μπίζνες και η συμβολή τους στην απογύμνωση κάθε ριζοσπαστικού περιεχομένου από κοινωνικά αντανακλαστικά και συμπεριφορές αλληλεγγύης είναι στις βασικές τους λειτουργίες. Ο Ερυθρός Σταυρός πέταξε στο δρόμο 125 μετανάστες/ριες, με πρόσχημα τη δημιουργία ενός άλλου κέντρου ανηλίκων, ανηλίκων που ήδη υπήρχαν στην κατάληψη. Η σημασία της επιβολής του νόμου και της εφαρμογής της εξουσίας αναδύεται διαρρηγνύοντας τον ανθρωπιστικό μανδύα της κάθε ΜΚΟ. Όπως άλλωστε συμβαίνει και όταν αντιπαραβάλλουμε τις γεμάτες τσέπες κάθε επαγγελματία αλληλέγγυου ( το 70% των χρηματοδοτήσεων προς τις ΜΚΟ είναι άγνωστο που βρίσκεται ) με τις εικόνες από τις βυθισμένες στο χιόνι σκηνές στις οποίες καλέστηκαν να επιβιώσουν εκατοντάδες μετανάστες/ριες τον πρόσφατο χειμώνα, με αρκετά θύματα.

Οι παρούσες εκκενώσεις αποτελούν τη φυσική συνέχεια αυτών που συνέβησαν το καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη, και ένας ακόμη κρίκος σε μια σειρά άλλων επεμβάσεων σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις ( Ανοχτό 3ο Σύρος, Κένταυρος, κά). Η κομβική διακήρυξη περί συνέχειας του κράτους από τη χείλη του πρωθυπουργού με την ανάληψη της εξουσίας από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παίρνει σάρκα και οστά τόσο σε επίπεδο συνέχισης των μνημονίων, της καπιταλιστικής λεηλασίας της υλοποίησης της κυρίαρχης ευρωπαϊκής πολιτικής. Όσο και στο επίπεδο της καταστολής συνολικά του ριζοσπαστικού χώρου, των επιλογών και των δομών του. Ταυτόχρονα με την ολοένα και πιο εξόφθαλμη απώθηση στο περιθώριο των χιλιάδων αποκλεισμένων, είτε μεταναστών είτε ντόπιων.

Εντός ενός περιβάλλοντος πίεσης για ακόμη μία διαπραγμάτευση και συμφωνία, οι εκκενώσεις, σε μικροπολιτικό επίπεδο μετατοπίζουν την δημόσια ατζέντα σε κάτι διαφορετικό και αποτελούν και την απεύθυνση της κυβέρνηση στο δεξιό ακροατήριο που απαιτεί Νόμο και τάξη. Μακροσκοπικά, όμως, είναι η απόδειξη της ξεκάθαρης επιλογή της κυριαρχίας, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, να ποδοπατήσει όσους αντιστέκονται, να επιβάλει την υποταγή, να τσακίσει το αίσθημα του αγώνα, να ορίσει το κράτος ως μοναδικό εγγυητή της κοινωνικής συνύπαρξης, ώστε το κεφάλαιο να μπορεί να προελαύνει σε όλο και νέα πεδία κερδοφορίας και εκμετάλλευσης.

Έτσι, οι καταλήψεις, οι χώροι αγώνα που προτάσσουν την αλληλεγγύη, τη συνύπαρξη, την αλληλοβοήθεια απέναντι στο γενικευμένο θάνατο που σκορπά ο καπιταλισμός, στοχεύονται και καταστέλλονται ως χώροι. Η κυριαρχική ρητορική, στο ενορχηστρωμένο θέαμα που ζούμε, μιλά για σκοτεινά μέρη, που αποτελούν απειλή γενικά και αόριστα για τον οποιονδήποτε ζει, που ευθύνονται για τη βαρβαρότητα που ζούμε, και άλλα τέτοια ωραία. Η πραγματικότητα, όμως διαψεύδει την τρομολαγνική επίθεση των κυρίαρχων. Μέσα στις καταλήψεις, οι άνθρωποι ζουν ο ένα για τον άλλον, δημιουργούν δομές, αμφισβητούν την ιδιοκτησία, διαρρηγνύουν την πανταχού παρούσα κυριαρχία του χρήματος. Και προτάσσουν τον αγώνα και την  οργάνωση, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Στα hot-spot, εκεί που χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται, μέσα σε άθλιες συνθήκες, με δεκάδες νεκρούς, είναι που ενσαρκώνεται ο ανθρωπισμός της Ευρώπης φρούριο. Στις ουρές των ανέργων, των άστεγων, των πεινασμένων, είναι που ενσαρκώνονται τα νεοφιλελεύθερα δόγματα. Στους τόσους και τόσους τσακισμένους και σκοτωμένους από την αδυσώπητη ένταση της εκμετάλλευσης, από τα εργασιακά κάτεργα είναι που σφυρηλατείται η “ανταγωνιστικότητα”. Και μέσω της καταστροφής του περιβάλλοντος, της ιδιωτικοποίησης των πάντων είναι που έρχεται η “ανάπτυξη και η πρόοδος”.

Απέναντι σε όλα τούτα, οι χώροι αγώνα παλεύουν, ορθώνουν αναχώματα, βάζοντας στο επίκεντρο τους ανθρώπους, τις επιθυμίες, τις αναγκαιότητές τους. Με εργαλεία τόσο την υλικοπρακτική θωράκιση, όσο και τη δημιουργία κοινοτήτων αγώνα, αλληλοσεβασμού και αλληλοσυννενόησης, προτάσσουν το επιθετικό ξεπέρασμα αυτού που ορθώνεται μπροστά μας σαν αμείλικτο ερώτημα. Η με τον κόσμο του καπιταλισμού, των πολέμων, των συνόρων, της εκμετάλλευσης, του αργού θανάτου, της αποξένωσης, ή με την κοινωνική επανάσταση. Για έναν  κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, την αταξική κοινωνία. Για την Αναρχία.

10,100,1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σχετικά με την επίθεση στα κατειλημμένα Προσφυγικά

Το πρωί της 31/10 ενόψει της συνέχισης της δίκης της Χρυσής Αυγής στο εφετείο της λεωφόρου Αλεξάνδρας, οργανωμένη ομάδα χρυσαυγιτών εισβάλλει στην κατειλημμένη γειτονιά των προσφυγικών που συνορεύει με το εφετείο. Ενώ η περιφρούρηση των προσφυγικών που βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα σε όλη τη διάρκεια της δίκης προσπαθεί να τους απωθήσει, η επίθεση συμπληρώνεται από δυνάμεις ασφαλιτών και ματ. Οι μπάτσοι εισβάλλουν με κλομπ και χημικά προκαλώντας φθορές σε σπίτια και κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική ακόμη και στο παρακείμενο νοσοκομείο καρκινοπαθών Άγιος Σάββας, ενώ παράλληλα προσάγουν κατοίκους και αλληλέγγυους. Δύο από τις προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με κατηγορίες 5 πλημμελημάτων. Σε όλη τη διάρκεια της επίθεσης σύντροφοι, αλληλέγγυοι και κάτοικοι αντιστέκονται και καταφέρνουν να απωθήσουν την επίθεση με πέτρες και οδοφράγματα. Η ξεκάθαρη συνεργασία Χ.Α. και αστυνομίας διαφαίνεται και την επόμενη μέρα όταν δυνάμεις των ματ συνοδεύουν τους φασίστες στο δικαστήριο και μαζί επιτίθενται σε αντιφασίστες που επιχείρησαν να μπουν στη δικαστική αίθουσα. Παρ’ όλα αυτά για ακόμη μια φορά η επίθεση αντιμετωπίστηκε και σύντροφοι μπήκαν στην αίθουσα φωνάζοντας αντιφασιστικά συνθήματα.

Η γειτονιά των προσφυγικών είναι ταυτισμένη με την αντάρτικη αντίσταση στις μάχες των Δεκεμβριανών το 1944. Στο σήμερα πρόκειται για μια συνολικά κατειλημμένη γειτονιά. Παλαιοί κάτοικοι, πρόσφυγες – μετανάστες, οικογένειες με τα παιδιά τους, ηλικιωμένοι, ασθενείς, πρώην άστεγοι, πολιτικοί αγωνιστές, άτομα σε διαδικασία απεξάρτησης, άνθρωποι κάθε εθνικότητας αμφισβητούν στην πράξη το θεσμό της ιδιοκτησίας προτάσσοντας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη μέσα από την πολιτική και κοινωνική τους δράση. Απέναντι σε όλα αυτά το κράτος με πρόσφατη κυβερνητική απόφαση πέρασε το ιδιοκτησιακό καθεστώς των προσφυγικών στην περιφέρεια αττικής με στόχο την “αξιοποίησή” τους.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά έρχονται να επιβεβαιώσουν τα αδιέξοδα διαχείρισης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τη συνακόλουθη ανοχή της απέναντι σε εκφασισμένα κομμάτια. Παράλληλα η ρητορική των ΜΜΕ συνδυασμένη με τον αντιδραστικό – ακροδεξιό λόγο αλλά και τις πρακτικές στην ΕΕ με αιχμή το μεταναστευτικό δημιουργούν κλίμα για κάθε λογής φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας και κοινωνικού κανιβαλισμού, δίνοντας την ευκαιρία σε φασίστες και εθνικιστικά μορφώματα να αντλήσουν πολιτική υπεραξία. Δημιουργούνται έτσι οι συνθήκες εδαφικοποίησης μιας εντεινόμενης επίθεσης απέναντι σε όσους μάχονται το σύμπλεγμα της εκμετάλλευσης.

Έτσι, στο Ωραιόκαστρο “ανησυχούντες” γονείς αρνούνται να δεχτούν προσφυγόπουλα στο σχολείο με πρόσχημα ζητήματα υγιεινής και εμβολιασμού. Σε Χίο και Λέσβο μορφώματα φασιστών – ακροδεξιών με πρόσοψη αγανακτισμένων πολιτών επιτίθενται σε μετανάστες που εξεγείρονται. Στο Ρέθυμνο η ιδιότυπη σύμπραξη φασιστικών συλλόγων, φορέων κατοίκων και οφειλετών δημοσίου επιτίθενται σε αντιφασιστική συγκέντρωση με συνδρομή των ματ. Η κατάληψη στέγασης μεταναστών Νοταρά και η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη δέχονται εμπρηστικές επιθέσεις. Μετά από αντιφασιστική πορεία στο Νέο Ηράκλειο οι νεοναζί της Χ.Α. επιτίθενται αδιάκριτα σε κόσμο στην πλατεία στον ΗΣΑΠ.

Εμείς, ως αναρχικές/οι, έχοντας πάρει ξεκάθαρη θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω και καταπιεσμένων αυτού του κόσμου, στεκόμαστε έμπρακτα αλληλέγγυοι στον κόσμο του αγώνα και σε αυτούς που αντιστέκονται. Απέναντι με κάθε μέσο στους μηχανισμούς του κράτους, φασίστες, ρουφιάνους, και κάθε λογής παρακρατικούς. Απέναντι στη λεηλασία των ζωών μας και την επέλαση του κεφαλαίου, σε ό,τι απευθύνεται στα πιο σκοτεινά και χαμηλότερα ανθρώπινα ένστικτα. Προτάσσοντας τη ζωή απέναντι στο θάνατο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ
, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της κατάληψης Μαραγκοπούλειο

 

το κείμενο εδώ:

atakton_maragkopouleio FINAL  

dikastirio25102016

ΚΥΡΙΑΚΗ 23/10
στις 19:00 στο Παράρτημα
Προβολή βίντεο – Ενημέρωση για την υπόθεση – Συζήτηση για τις καταλήψεις

ΤΡΙΤΗ 25/10
στις 9:00 στα Δικαστήρια
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους διωκόμενους

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον – σύντροφοι/συντρόφισσες

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις που εκκενώθηκαν στη Θεσσαλονίκη και σε όλους τους χώρους των αγωνιζόμενων

Ξημερώματα Τετάρτης 27/07/16 στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιείται με εισαγγελική παρουσία, εισβολή μπάτσων σε τρεις κατειλημμένους χώρους, μέσα στους οποίους φιλοξενούνται και μετανάστριες-ες (στο ‘’Ορφανοτροφείο’’, στην κοινότητα Hurriya – Καρόλου Ντηλ 34 και στην κατάληψη της λεωφόρου Νίκης 39). Αφορμή για την εκκένωση στέκονται μηνύσεις που έχουν κατατεθεί από ιδιώτες, εκκλησία και την πρυτανική αρχή του Α.Π.Θ., οι οποίοι είναι και οι ‘’ιδιοκτήτες’’ των κτηρίων. Άμεσος απολογισμός της κατασταλτικής αυτής κρατικής κίνησης είναι η σύλληψη 74 ατόμων, μεταναστριών/μεταναστών και αλληλέγγυων, ενώ χαρακτηριστική για τις προθέσεις των θεσμικών μηχανισμών είναι και η άμεση κατεδάφιση του «Ορφανοτροφείου».

Η εν λόγω επιχείρηση έρχεται να συμπληρώσει τον πανικό των προηγούμενων ημερών με αφορμή το No Border Camp που πραγματοποιούνταν στο χώρο του Πανεπιστημίου, εκφρασμένο από πολιτικά κόμματα, επίσημους κρατικούς φορείς, φασιστοκοινωνούς του λόγου του «Κυρίου» και αστικά ΜΜΕ. Η δήθεν ευαισθητοποιημένη στο ζήτημα των μεταναστριών-ων κυβέρνηση, σπεύδει να κατευνάσει τα πνεύματα ικανοποιώντας τη θέληση των, μαινόμενων για τη μοίρα του Α.Π.Θ., σειρήνων και έτσι η τριπλή επιχείρηση εκκένωσης απελευθερωμένων χώρων πιάνει το νήμα της «συνέχειας του κράτους» από την άκρη του.

Πράξη που ευθυγραμμίζεται απόλυτα με τη ρητορική μίσους του μητροπολίτη Άνθιμου, τις εκκλήσεις για νομιμότητα του πρύτανη του Α.Π.Θ., ο οποίος αντιδρά σε κινήσεις αλληλεγγύης απέναντι στις μετανάστριες και τους μετανάστες, αλλά και την ιδιωτική περιουσία που τοποθετείται ψηλότερα από την ανάγκη για στέγαση ατόμων κατατρεγμένων, που αντιμετωπίζουν καθημερινά την ανέχεια και την εξαθλίωση. Ο παραλογισμός και η γελοιότητα βέβαια δεν έχουν όρια καθώς νεολαία αλλά και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ -ύστερα και από τις αντιδράσεις που ακολούθησαν τις εκκενώσεις- προσπαθούν μέσω ανακοινώσεων να αποδείξουν πως κόμμα και κυβέρνηση είναι δύο διαφορετικά πράγματα και πως η εντολή για τις εκκενώσεις δεν ήταν δική τους επιλογή.

Οι καταλήψεις που δομούνται στη λογική της αυτοδιαχείρισης και της αυτοοργάνωσης των ανθρώπων, σε αντίθεση με τα πρόχειρα καταλύματα κρατικής μέριμνας και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, λειτούργησαν και θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως χώροι έμπρακτης αλληλεγγύης και φιλοξενίας. Χώροι όπου απουσιάζει η λογική του κέρδους και της κάλπικης φιλανθρωπίας και από κοινού μετανάστριες-ες και αλληλέγγυες-οι προσπαθούν να αντιπαλέψουν, με τα μέσα που διαθέτουν, τις αντιξοότητες ενός πολέμου που μαίνεται πιο σκληρός από πότε. Ενός πολέμου ύπουλου που επιτίθεται καθημερινά σε ό,τι αντιστέκεται. Του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

Στεκόμαστε στο πλευρό των καταλήψεων που έγιναν αποδέκτες της ‘’αριστερής’’ καταστολής, και επιφυλασσόμαστε για περισσότερους χώρους αλληλεγγύης και ελευθερίας, κόντρα στα κρατικά και κάθε λογής εχθρικά σχέδια.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΝ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

 ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΧΑΡΤΙΑ, ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Eνημερωτική εκδήλωση για την Ουρουγουάη

ουρουγουάη
Την Παρασκευή 26/2 στις 21.00 θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική εκδήλωση-συζήτηση στο αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον με την παρουσία συντρόφισσας από την Ουρουγουάη, σχετικά με την απειλή εκκένωσης του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου La Solidaria στο Μοντεβιδέο και την ευρύτερη κατάσταση του αναρχικού αγώνα στην Ουρουγουάη. Στα πλαίσια την εβδομάδας διεθνούς αλληλεγγύης 22-28 Φλεβάρη.

Για περισσότερες πληροφορίες, ενημέρωση μπορείτε να βρείτε εδώ και εδώ
αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Αλληλεγγύη στην Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου

Τη Δευτέρα στις 9/11, στις 5.30 το πρωί, η Κατάληψη της Έπαυλης Κουβέλου στο Mαρούσι, δέχτηκε βομβιστική επίθεση με ωρολογιακό μηχανισμό που εξεράγει μπροστά από την πόρτα της κατάληψης προκαλώντας αφενός μικρές υλικές φθορές στην κατάληψη, αφετέρου ζημιές σε αυτοκίνητα και προσόψεις γειτονικών κτηρίων. Τo απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιείται συγκέντρωση και αντανακλαστική πορεία αλληλεγγύης, με την παρουσία 300 συντρόφων/ισσών απ’τις γειτονιές της Αθήνας, με δυνατό παλμό, δείχνοντας για ακόμα μια φορά πως ο κόσμος του αγώνα δε θα επιτρέψει κανενός είδους κρατική ή παρακρατική επίθεση.

H κατάληψη Έπαυλης Κούβελου μέσα από ένα πλήθος παρεμβάσεων και αγώνων και πάντα κάτω απ’τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό πόλο αντίστασης τόσο σε τοπικό, όσο και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Ένας πόλος αντίστασης που “ενοχλεί” όσους εχθρεύονται τους αγώνες των από τα κάτω, ενάντια στο κράτος και την εξουσία, ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Έχει πάρει εξαρχής ξεκάθαρη θέση στον κοινωνικό – ταξικό πόλεμο, μέσα από πολύμορφες δράσεις αλληλεγγύης σε πρόσφυγες-μετανάστες, ενάντια στους φασίστες, ενάντια στις κυβερνητικές και μνημονιακές πολιτικές, ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία.Παρεμβάσεις και δράσεις που συγκροτούνται πάντα σε μια αντιεραρχική και ισότιμη βάση, χωρίς διακρίσεις και διαχωρισμούς .

Για αυτές τις θέσεις και δράσεις έχει μπει στο στόχαστρο των ακροδεξιών. Δέν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που δέχεται επίθεση η συγκεκριμένη κατάληψη, υπήρξε ο εμπρησμός της το 2011 και η οργανωμένη επίθεση απο τη χρυσή αυγή των αύγουστο του 2014. Η τωρινή επίθεση πέρα από το αναβαθμισμένο χαρακτήρα της (ισχυρός εκρηκτικός μηχανισμός) έχει την ίδια στοχοθεσία με τις προηγούμενες. Να τρομοκρατήσει τους καταληψίες αλλά και το ευρύτερο τοπικό κοινωνικό πεδίο παρέμβασής τους. Η έλλειψη προειδοποίησης, με συνέπεια τον κίνδυνο τραυματισμού τυχαίου περαστικού και η ζημιές σην γειτονιά δέν είναι δείγμα απλής αδιαφορίας εκ μέρους των δραστών, είναι κύρια χαρακτηριστικά της στρατηγικής τους. Ιστορικά οι νεοφασιστικές οργανώσεις και οι παρακρατικοί μηχανισμοί χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους , με την δράση τους πέρα από τα πλήγματα στον κόσμο του αγώνα να στοχεύει στο να προβοκάρει και να ενεργοποιήσει συντηριτικά κοινωνικά αντανακλαστικά μέσα σε ένα σκηνικό έντασης.

Για μας οι καταλήψεις αποτελούν οργανικά κομμάτια του κόσμου του αγώνα, είναι εστίες ευθείας και έμπρακτης ρήξης με το κράτος και το κεφάλαιο. Είναι χώροι που προωθούν κοινωνικά και πολιτικά νοήματα, ανταγωνιστικά ως προς το υπάρχον εξουσιαστικό σύμπλεγμα, ενάντια στο ρατσισμό, τον εθνικισμό, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τον σεξισμό, κ.α. Είναι χώροι φιλόξενοι για όποιον-α βρίσκει τον εαυτό του/της από την πλευρά των από τα κάτω, των εκμεταλλευόμενων και θέλει να συμμετέχει ενεργά στον αγώνα για ελευθερία, ζωή και αξιοπρέπεια. Μια και για πάντα αλληλεγγύη στις καταλήψεις.

Η φωτιά δε μας καίει, η φωτιά καίει μέσα μας

Για την επίθεση στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Επί τα Πρόσω»

Το βράδυ της Κυριακής 26/4 στις 10 περίπου η ώρα, ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «Επί τα Πρόσω», που βρίσκεται στην περιοχή της Παντάνασσας στην Πάτρα, δέχτηκε τραμπούκικη επίθεση από μία ομάδα 15-20 ατόμων. Οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι που πραγματοποιούσαν εκείνη την ώρα συνέλευση εντός του στεκιού απέκρουσαν επιτυχώς την επίθεση και έτρεψαν σε φυγή τους τραμπούκους. Άμεσα στο χώρο έσπευσαν τόσο αλληλέγγυοι σύντροφοι/ισσες όσο και κόσμος της γειτονιάς, ενώ στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε δυναμική πορεία στην περιοχή, δίνοντας έτσι μια άμεση απάντηση στην επίθεση που δέχτηκε το στέκι.

Η επίθεση αυτή δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από το γεγονός που διαδραματίστηκε νωρίτερα, τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας σε μαγαζί της πόλης, όταν σύντροφοι και συντρόφισσες που βρίσκονταν εκεί δέχτηκαν επίθεση από κάποια άτομα της προαναφερόμενης ομάδας. Δύο άτομα που κινούνταν στις παρυφές του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, συνεπικουρούμενα από κάτι άγνωστα καγκουροειδή τυπάκια, τούς επιτέθηκαν με διάθεση ρεβανσισμού για τον αποκλεισμό που έχουν υποστεί από πολιτικές/κινηματικές διαδικασίες το τελευταίο διάστημα, μεταξύ άλλων ατόμων, και αυτοί οι δύο (καθώς πολλάκις έχουν επιδείξει εχθρικές συμπεριφορές εναντίον του κινήματος). Η επίθεση απαντήθηκε επί τόπου από συντρόφους και συντρόφισσες που έσπευσαν στο σημείο, σπάζοντας έτσι και το καρτέρι που είχαν στήσει έξω από το μαγαζί. Στη συνέχεια τα ίδια άτομα επιχείρησαν κι άλλη επίθεση, αυτή τη φορά εντός νοσοκομείου όπου βρίσκονταν σύντροφοι και συντρόφισσες, μέσα σε έναν διάδρομο γεμάτο από ανθρώπους κάθε ηλικίας και κατάστασης υγείας.

Για μας τα πράγματα είναι απόλυτα ξεκάθαρα. Ένα συνονθύλευμα ατόμων που είχαν εμπλακεί με εκτρωματικό τρόπο σε κινηματικές διαδικασίες και άλλων, που δεν είχαν ποτέ την παραμικρή σχέση με τον αγώνα και γνωρίζουν μόνο από κλαμπάκια και τσαμπουκάδες, επέλεξαν μέσα σε μία μέρα να επιτεθούν σε αναρχικούς/ές και σε αυτοδιαχειριζόμενο χώρο της πόλης.

Ως αναρχικοί, βρισκόμαστε σε ανοιχτό και διαρκή πόλεμο με κάθε εξουσία, με κάθε κρατική και παρακρατική εφεδρεία αυτού του συστήματος. Τύποι οι οποίοι συνεχίζουν με τις πρακτικές τους το έργο από εκεί που το αφήνουν οι μπάτσοι και οι φασίστες, τύποι που πραγματώνουν την πρώτη επίθεση σε αυτοδιαχειριζόμενο χώρο της πόλης μετά από αυτές των φασιστών που τρέχαν και δεν φτάνανε έξω από το κατειλημμένο Μαραγκοπούλειο, τύποι οι οποίοι φέρουν μέσα τους όλο τον κανιβαλισμό, όλη την εξουσιομανία και τη ματσίλα αυτού του κόσμου και τη στρέφουν εναντίον ανθρώπων του αγώνα, πρέπει να λαμβάνουν ανυποχώρητες και συλλογικές απαντήσεις. Το ίδιο και όσοι τους υποστηρίζουν. Για την κοινότητα των αγωνιζόμενων ανθρώπων και την κοινωνική επανάσταση, δεν θα κάνουμε βήμα πίσω, όπως βήμα πίσω δεν θα κάνουμε και μπροστά σε όσους μας στέκονται εμπόδιο και απειλή. Το ίδιο οφείλουν και καλούμε να πράξουν όλοι όσοι οραματίζονται την αταξική αντιεξουσιαστική κοινωνία. Στο δρόμο αυτό δεν θα επικρατήσουν ούτε τα μπράτσα ούτε οι τραμπουκισμοί, αλλά η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα, η συνειδητή, σαφής και ανυποχώρητη στάση μας απέναντί τους.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΤΟΥ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ «ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ» ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον