Απρ 20

Αλληλεγγύη στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόρια και τους 8 της Πέτρου Ράλλη

Γεωπολιτική σκιαγράφηση της συνθήκης

Η αύξηση των μεταναστευτικών ροών των τελευταίων χρόνων προς την Ευρώπη, δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από τη συνολική κίνηση της κυριαρχίας στην κατεύθυνση της αναδιάρθρωσης του κεφαλαίου, η οποία ανά τον κόσμο εκδηλώνεται ως επίθεση και λεηλασία ανθρώπων, φύσης, ζωής.

Στη γειτονιά της μεσογείου το σκηνικό που ξεδιπλώνεται χαρακτηρίζεται από πολέμους, ολοκληρωτικά/αυταρχικά καθεστώτα, θρησκευτικό φανατισμό και φασιστικές επιδρομές φονταμενταλιστικών μορφωμάτων, εθνικισμό, φτώχεια. Συνθήκες οι οποίες για το κεφάλαιο είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρες. Στις χώρες της μέσης ανατολής και της Β. Αφρικής με προκάλυμμα τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και της αποκατάστασης της δημοκρατίας, παίρνουν σάρκα και οστά ενδοκαπιταλιστικοί ανταγωνισμοί ισχυρών εξουσιαστικών μπλοκ, με απόληξη την επιβολή και την ωμή βία απέναντι στις ζωές των γηγενών πληθυσμών. Οι ενεργειακές πηγές, τα εύφορα εδάφη και η γεωστρατηγική θέση των περιοχών αυτών για τον εκ νέου σχεδιασμό της κεφαλαιακής ανάπτυξης, είναι τα λάφυρα των διεκδικητών. Η συνθήκη πολέμου ολοκληρώνεται με τις εικόνες των κατεστραμμένων πόλεων, του ξεριζωμού και του διαρκούς θανάτου να αποτελούν θλιβερή καθημερινότητα.

Ευρώπη Φρούριο

Βάσει των παραπάνω και με το σύγχρονο δουλεμπόριο καλά να κρατεί, με τους ανθρώπους αυτούς να βρίσκονται επί της ουσίας σε καθεστώς οικονομικής ομηρίας στα χέρια των διακινητών, διακινδυνεύοντας παράλληλα τη ζωή τους, οι ροές μεταναστών προς την Ευρώπη έχουν τάσεις αυξητικές. Στο πλαίσιο αυτό τα δυτικά κράτη, το ένα μετά το άλλο, κηρύττουν καθεστώς έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό τους και υπό αυτό το πρίσμα θωρακίζονται υλικά και ιδεολογικά. Η Ευρώπη Φρούριο καθημερινά οικοδομείται, μέσω της φύλαξης και ενίσχυσης των συνόρων της, της αύξησης και συστηματοποίησης του ελέγχου και της καταστολής, των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, των απελάσεων, της διαρκούς αστυνόμευσης. H θωράκιση βέβαια αυτή κοστίζει και μάλιστα ακριβά, αποτελώντας παράλληλα επιχείρηση προσοδοφόρα με τα χρήματα να ρέουν από κράτη σε ιδιώτες και αντίστροφα. Η βιομηχανία μάλιστα της ανέγερσης τειχών σε χώρες της Ε.Ε. είναι εξαιρετικά αναπτυσσόμενη με τις επενδύσεις να αυξάνονται προοδευτικά. Το υποκείμενο των μεταναστών βέβαια λειτουργεί ταυτόχρονα σαν διαπραγματευτικό χαρτί στη συνθήκη των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών, ενώ καταλυτικός είναι ο ρόλος του στις διακρατικές συμμαχίες της Μεσογείου και της Ευρώπης. Την ίδια στιγμή ο αριθμός των ανθρώπων που έχει χάσει τη ζωή του όχι σε εμπόλεμες ζώνες αλλά στην “ανεπτυγμένη δύση”, στην “Ευρώπη των λαών” είναι τεράστιος. Οι πόρτες των δυτικών κρατών είναι κλειστές για τους ξεριζωμένους και κατατρεγμένους μετανάστες. Για εκείνους που αψήφησαν τα σύνορα παλεύοντας να επιβιώσουν από τη δίνη του πολέμου.

Στρατόπεδα συγκέντρωσης

Η διαχείριση των μεταναστών από πλευράς ελληνικού κράτους είναι εναρμονισμένη με την κεντρική ευρωπαϊκή στρατηγική. Η συνταγή για έλεγχο και κυριαρχία είναι και ιστορικά κατατεθειμένη και ακούει στο όνομα «διαίρει και βασίλευε» καθώς μία επί της ουσίας σύνδεση και συγκρότηση επί των κοινών δεινών, των ντόπιων καταπιεσμένων και των μεταναστών, θα έφερνε το σύστημα σε θέση μειονεκτική. Στο ολοένα εντεινόμενο καθεστώς ελέγχου και επιτήρησης περισσότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης ανοίγουν καθημερινά, μακριά από τον αστικό ιστό, στα οποία εγκλωβίζονται όσοι κατάφεραν να περάσουν ζωντανοί τους φράκτες και τις περιπολίες της Frontex. Τα κέντρα κράτησης μεταναστών βέβαια δεν δημιουργήθηκαν πρώτη φορά τώρα. Αποτελούν κομμάτι της σύγχρονης δυτικής πραγματικότητας χρόνια, λειτουργώντας παράλληλα με την ύπαρξη εστιών πολέμου στις ανατολικές χώρες. Από τα κρατητήρια των Α.Τ., και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μέχρι τα ανοιχτού τύπου κέντρα κράτησης –η λειτουργία των οποίων έγινε με τις ευλογίες και τη συνδρομή της καθεστωτικής αριστεράς σε μια προσπάθεια να προσδώσει μια χροιά ανθρωπισμού στην ωμή πραγματικότητα– το στοίβαγμα των μεταναστών σε άθλιες συνθήκες αποτελεί κομμάτι της καπιταλιστικής πραγματικότητας, κομμάτι της ίδιας της δημοκρατίας.

Η φιγούρα του μετανάστη

Εμείς από την πλευρά μας ως αναρχικές/οι αντιλαμβανόμαστε τους μετανάστες ως άτομα που λόγω δυσμενών συγκυριών βρέθηκαν σε συνθήκη αναζήτησης επιβίωσης. Είτε πρόκειται για άτομα προερχόμενα από εμπόλεμες περιοχές, αιτούμενοι ασύλου, είτε από την άλλη για οικονομικούς μετανάστες, το ζητούμενο είναι ένα. Η επέλαση του καπιταλισμού στις ζωές τους με τον πιο βίαιο τρόπο, η εξώθηση τους στην ανέχεια, στον θάνατο. Οι μετανάστες δεν αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο προερχόμενο από τις ίδιες καταστάσεις, κουβαλώντας τα ίδια βιώματα. Πρόκειται για ατομικότητες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ο καθένας, διαφορετική κουλτούρα και αντιλήψεις για τον κόσμο. Ωστόσο αντιμετωπίζονται ως «περιθωριακή» κοινότητα και η ταυτότητα του μετανάστη-«ξένου» αποτελεί τη βασικότερη ίσως που τους προσδιορίζει στα μάτια της κοινωνίας στην οποία πασχίζουν να επιβιώσουν. Και πασχίζουν γιατί καθημερινά ακροβατούν μεταξύ της εκμετάλλευσης της εργατικής τους δύναμης (το υποκείμενο των μεταναστών είναι ένα ακόμα πεδίο πάνω στο οποίο τα αφεντικά θα πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους από την εκμετάλλευσή τους, καθώς πρόκειται για φτηνό εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα, που θα καθορίσει το νέο εργασιακό τοπίο επανδρώνοντας την καπιταλιστική μηχανή), της ρατσιστικής βίας εναντίον τους, της προκατάληψης και της άρνησης αποδοχής από τα συντηρητικότερα κομμάτια του κοινωνικού ιστού και του φόβου της φυλάκισης.

Αν θέλαμε να προσδώσουμε ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό στο σύνολο των ατόμων αυτών για τους οποίους γίνεται λόγος, δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε ακριβέστερα παρά αναφερόμενοι στο καθεστώς εκμετάλλευσης κάτω από το οποίο βρίσκονται. Αποτελούν με άλλα λόγια μια κοινότητα εκμεταλλευόμενων που το σημείο συναρμογής τους δεν βρίσκεται σαφώς ούτε στη χώρα προέλευσης τους ούτε στη κοινή αντίληψη για τη ζωή, αλλά στην ίδια την εκμετάλλευση. Τη βιώνουν πολύπλευρα και ποικίλει ανά συνθήκη. Το εκάστοτε κράτος αντλεί υπεραξία από εκείνους χτίζοντας ρητορική μίσους στο όνομά τους προκειμένου να ενδυναμώσει το εθνικό του πρόσωπο. Οι φασίστες -ειδικότερα σε μια περίοδο μεγάλης ανόδου του φασισμού στην Ευρώπη- στηρίζουν επάνω τους, αν όχι ολόκληρη τη θεώρηση τους για τον κόσμο, μεγάλο κομμάτι της, θεωρητικά αλλά και έμπρακτα μέσω δολοφονικών επιθέσεων, η εκφασισμένη και η τείνουσα προς εκείνη την κατεύθυνση συντηρητική κοινωνία εκδηλώνει τα κανιβαλικά και εχθρικά της ένστικτα εις βάρος τους, ενώ τα αφεντικά τους χρησιμοποιούν ως σκλάβους της εποχής, αποκομίζοντας κέρδος. Ταυτόχρονα καλλιεργείται η φιγούρα του μετανάστη – εσωτερικού εχθρού, δηλαδή του εγκληματία, επικίνδυνου, παραβατικού, ο οποίος είναι δήθεν υπεύθυνος για τα προβλήματα της ντόπιας πραγματικότητας. Ρητορική η οποία προωθεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό συντηρώντας παράλληλα και συσπειρώνοντας τα αντιδραστικά και εθνικιστικά κομμάτια της κοινωνίας.

Εξέγερση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Μόρια και άλλα παραδείγματα αντίστασης

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι μετανάστες αναμένουν για μήνες τη χορήγηση ασύλου, σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης με τις συγχρηματοδοτούμενες από την ευρωπαϊκή ένωση Μ.Κ.Ο. και άλλους θεσμικούς φορείς να αναλαμβάνουν υποτυπωδώς την κάλυψη των αναγκών τους. Ενάντια στη συνθήκη που βιώνουν οι άνθρωποι καθημερινά μέσα στα κολαστήρια της δημοκρατίας, κάποιοι εξ αυτών επιλέγουν να αντισταθούν. Τον Ιούλη του 2017 στη Μόρια της Λέσβου, μετανάστες εξεγείρονται, με την αστυνομία να εισβάλει βίαια στον καταυλισμό, να καταστέλλει τον αγώνα και να συλλαμβάνει 35 άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν δικαστήριο στις 20 Απρίλη. Άλλες περιπτώσεις αγώνων είναι και η απεργία πείνας του αιγύπτιου πολιτικού πρόσφυγα Mohamed Α. αλλά και οι 26 μετανάστριες αγωνίστριες του ελληνικού.

Ξυλοδαρμός μεταναστών στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, γνωστή ως Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους δεσμοφύλακες μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν πως οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, βρισκόμενοι ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι. Η απάντηση στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια. Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, στήθηκε αμέσως δικογραφία εναντίον τους. Μια αντανακλαστική κίνηση στην οποία πάντα καταφεύγουν οι βασανιστές όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τη βία τους.

Πέρα από τη φιλανθρωπία, η αλληλεγγύη ως όπλο στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο

Στο σκηνικό αυτό η διαχείριση και βοήθεια στους μετανάστες επαφίεται στα χέρια ειδικών επαγγελματιών φιλάνθρωπων, με τις Μ.Κ.Ο. να πρωταγωνιστούν αλλοιώνοντας τις έννοιες της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. H προσφορά και η ουσιαστική αλληλεπίδραση των ανθρώπων, από τα κάτω και ακηδεμόνευτα, χωρίς τη μεσολάβηση του κέρδους, μετατρέπεται σε ακόμη μια επιχείρηση με εμπόρευμα τους κατατρεγμένους. Η κρατική και ιδιωτική βοήθεια μετριέται σε ψίχουλα ανεπαρκή, με τις ανάγκες των ξεριζωμένων ανθρώπων για ζωή και πρόσβαση στα απαραίτητα για την επιβίωση να λειτουργούν προωθητικά στο χτίσιμο του ανθρωπιστικού κρατικού προσωπείου. Έτσι στο στόχαστρο της κρατικής προπαγάνδας βρίσκεται και η έννοια της αλληλεγγύης, απογυμνώνοντάς την από οποιοδήποτε ιδεολογικό μανδύα και ιστορικό φορτίο, αντικαθιστώντας τη στον δημόσιο λόγο με τη φιλανθρωπία ως θεσμική διεκδίκηση.

Από την πλευρά μας στοχεύουμε στη διασύνδεση των αγώνων και στη δημιουργία σχέσεων μεταξύ των καταπιεσμένων που θα στοχεύσουν στην σε βάθος κατανόηση του κοινού εχθρού. Του καπιταλισμού που γεννά πολέμους και μετανάστευση, που σπέρνει φωτιά και θερίζει νεκρούς. Αντιλαμβανόμαστε τους μετανάστες ως ταξικά συγγενή υποκείμενα, καθώς τοποθετούμε τους εαυτούς μας στην πλευρά των από τα κάτω, των εκμεταλλευομένων, των καταπιεσμένων του κόσμου της εξουσίας. Πέρα από επίπλαστους διαχωρισμούς, σύνορα και κράτη λειτουργούμε στη βάση της αλληλεγγύης, αδιαμεσολάβητα με όπλο μας την ανάγκη για καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης. Και καθώς η αλληλεγγύη πέρα από εργαλείο είναι η σχέση που προτάσσουμε μεταξύ των ανθρώπων που αγωνίζονται για την κοινωνία της ισότητας και της ελευθερίας δεν μπορούμε παρά να μαχόμαστε στην κατεύθυνση της συγκρότησης κοινοτήτων αγώνα πέρα από έθνη και κάλπικες διακρίσεις, κινούμενοι ανυποχώρητα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, για την οικοδόμηση μίας αταξικής κοινωνίας, για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, για τη ζωή και την αναρχία.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΡΙΕΣ, Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ  ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΡΙΕΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης  Παρασκευή 20/4 στις 12:00 στην πλατεία Όλγας

Απρ 18

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για τους μετανάστες

ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ,

ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ

 

Γιατί πίσω από τη  «φιλόξενη» κρατική υποδοχή, εμείς βλέπουμε τη βαρβαρότητα των σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης,  το  κυνηγητό στα σύνορα, την παρανομοποίηση των ανθρώπων.Πίσω από την «καταπολέμηση των δουλεμπόρων» βλέπουμε την όλο και αυξανόμενη στρατιωτική αντιμετώπιση  των μεταναστών και τα πτώματα των χιλιάδων πνιγμένων σε όλη τη  Μεσόγειο.Και σ΄όλα αυτά πλάτη βάζει η ρατσιστική ρητορική των κάθε λογής συντηρητικών.

Κόντρα σε αυτή τη θανατοπολιτική, κόντρα στη θεσμική ή μη φιλανθρωπία που την ξεπλένει, εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο χωρίς κράτη, έθνη και εκμετάλλευση. Και σε  αυτό τον αγώνα, η έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεζόμενων είναι ένα από τα όπλα μας.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ  ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για τους μετανάστες (ρύζι, φακές, κριθαράκι, κονσέρβες, αραββικές πίτες, λάδι, καρυκεύματα, κουτάλια πιρούνια, κεσεδάκια, αφρόλουτρα, σαμπουάν, χαρτιά υγείας, απορρυπαντικό ρούχων, καλοκαιρινά ρούχα αντρικά, αθλητικά παπούτσια, μπάλες)
κάθε Παρασκευή μετά τις 20:00 στο στέκι.

Απρ 14

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας- δίψας Βασίλη Δημάκη

 

Ο κρατούμενος Β. Δημάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας (από τις 14/3) και απεργία δίψας (από 5/4), διεκδικώντας τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται, αφού με πρόσφατες εξετάσεις που έδωσε εντός της φυλακής πέτυχε την εισαγωγή του στο Πολιτικό της Νομικής. Σε όλο αυτό το διάστημα που αγωνίζεται με αξιοπρέπεια, βάζοντας μπροστά το ίδιο το κορμί και τη ζωή του, αντιμετωπίζει τις συνεχείς απορρίψεις του αιτήματός του από το συμβούλιο φυλακής, το συμβούλιο πλημμελειοδικών και γενικότερα τον εμπαιγμό από τον κρατικό μηχανισμό. Χαρακτηριστικά, το υπουργείο δικαιοσύνης με 2 ανακοινώσεις του προσπάθησε να παρέμβει στη διαδικασία χορήγησης εκπαιδευτικών αδειών ενώ βαυκαλίζεται ότι δεν έχει καμία αρμοδιότητα.

Οι μέρες που διανύουμε είναι κρίσιμες για την υγεία του απεργού πείνας – δίψας, καθώς δεν διακυβεύεται μόνο η επιβίωσή του αλλά θεωρούνται, αν όχι σίγουρες, αρκετά πιθανές οι μόνιμες σωματικές βλάβες. Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αρνούμενη κατηγορηματικά την ικανοποίηση του αιτήματος της απεργίας πείνας – δίψας κρατά στα χέρια της την ζωή του Β. Δημάκη. Μάλιστα, με την ανακοίνωση του υπουργείου δικαιοσύνης και την αναφορά της για την «ανθρώπινη ζωή που αποτελεί ύψιστο αγαθό και θα προστατευθεί με κάθε τρόπο» διαφαίνεται εμμέσως η πιθανότητα εξαναγκαστικής σίτισης του απεργού, μιας βίαιης μεθόδου, που ακόμη και από διεθνείς οργανισμούς θεωρείται βασανιστήριο. Είναι ο ίδιος ΣΥΡΙΖΑ που έχει κάνει παντιέρα τη δήθεν ευαισθησία του για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αυτός που στοιβάζει στα μπουντρούμια της δημοκρατίας χιλιάδες ανθρώπους καταδικάζοντάς τους σε έναν αργό θάνατο. Στην περίπτωση του Β. Δημάκη, η μη χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών είναι τιμωριτική λόγω της αγωνιστικής του στάσης εντός των φυλακών και της συμμετοχής του σε αγώνες υπεράσπισης των δικαιωμάτων των κρατουμένων.

Αυτό που φαίνεται γυμνό μπροστά μας, είναι το αμείλικτο πρόσωπο της εξουσίας, ανεξαρτήτου μορφής και απόχρωσης. Το κράτος αφήνει να φανεί ξεκάθαρα το διακύβευμα. Η υποταγή, η πειθήνια αποδοχή της καπιταλιστικής ερήμου είναι η μοναδική αποδεκτή συμπεριφορά. Όποιος/α περισσεύει κοινωνικά και ταξικά είτε θα πεθαίνει, είτε θα αποτελεί ένα σώμα βορά στην αναπαραγωγή του οικοδομήματος της εξουσίας, ιδιαίτερα για όσους/όσες έχουν βρεθεί εκτός νόμου, αντιμετωπίζονται αιωνίως ως στιγματισμένοι, υπόκεινται αιωνίως στην τιμωρία. Ο σωφρονισμός μιλά την πιο ολοκληρωτική γλώσσα και αποτελεί θεματοφύλακα της κοινωνικής ομαλότητας. Όσοι/ όσες αγωνίζονται θα πρέπει να τσακιστούν παραδειγματικά προς γνώση και συμμόρφωση των υπολοίπων. Ο νόμος και η τάξη πρέπει να βασιλεύουν πάνω στο κοινωνικό σώμα που καθημερινά νοσεί όλο και περισσότερο κάτω από την καπιταλιστική επίθεση. Οι ανάσες ζωής όπως η ατομική αξιοπρέπεια, ο αγώνας, η αντιπαράθεση αξιακά και υλικά με την καθημερινή κτηνώδη δύναμη της εξουσίας, πρέπει να καταπνίγονται συνεχώς ή να αφομοιώνονται σε μια αιώνια πίστη στην αστική δημοκρατία ώστε να μη τολμήσουμε να οραματιστούμε μια άλλη ζωή, ισότιμη και ελεύθερη. Το κράτος έχει συνέχεια και ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί πιστό εγγυητή. Ο νέος σωφρονιστικός, οι φυλακές τύπου Γ, η προστασία των επενδύσεων, των πλειστηριασμών, η συνέχιση των μνημονίων, το ξύλο από τους μπάτσους, οι αντιτρομοκρατικές εκστρατείες, ο νόμος και η τάξη συνεχίζουν απρόσκοπτα να απλώνονται δείχνοντας το μέλλον σκλαβιάς που καθημερινά σφυρηλατείται.

Στο πρόσωπο του αγωνιζόμενου Β. Δημάκη εμφανίζεται το πιο αδυσώπητο, αμείλικτο, ταξικό πρόσωπο της εξουσίας. Αλίμονο αν όλοι εμείς, οι φτωχοί, οι από τα κάτω, οι λεηλατημένοι, σηκώνουμε κεφάλι. Αν επιλέγουμε τον αγώνα, την αξιοπρέπεια, την υλική και πνευματική σφυρηλάτηση της στάσης και της συνείδησής μας. Η καθημερινή σαπίλα του ωχαδερφισμού, της απώλειας κάθε ρανίδας ατομικής και συλλογικής συνείδησης αγώνα συντρίβονται μπροστά σε κάθε αδιάλλακτη μαχητική θέση, όπως αυτή του Β. Δημάκη. Οι θιασώτες της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας μάλλον χάνουν τα επιχειρήματά τους μπροστά σε μια ακόμη και για τα δεδομένα τους τόσο εκδικητική στάση απέναντι σε έναν άνθρωπο που διεκδικεί όσα για τα δικά τους δικαιικά ιερά και όσια έχει κερδίσει.

Θα πρέπει ο καθένας να αναλογιστεί τι σημαίνει ένας άνθρωπος να καταδικάζεται επί της ουσίας σε θάνατο από τους πλέον «ανθρωπιστές» επειδή θέλει να ζήσει, αντί να υπάρχει μια ζωή σε ένα κελί. Και αυτό, την ώρα που όσοι του αρνούνται κάτι τέτοιο, προστατεύουν κάθε εφοπλιστή, αφεντικό, μπάτσο, φασίστα που είναι κομμάτι του πλέγματος που συντηρεί το σύστημα. Όλα αυτά για εμάς, δείχνουν την πραγματικότητα του κόσμου της εξουσίας που θα τσακίσει όποιους/όποιες αντιστέκονται, που βασίζεται στην παρανομοποίηση εκατομμυρίων ζωών, που απλώνει την καθημερινή πνευματική και σωματική λεηλασία. Εμείς, ως αναρχικοί – αντιεξουσιαστές, επιλέγουμε να αγωνιζόμαστε καθημερινά προτάσσοντας την αλληλεγγύη απέναντι στην κρατική βαρβαρότητα και το γενικευμένο θάνατο.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΗΜΑΚΗ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ

αναρχικό – αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον
Σύντροφοι – Συντρόφισσες

Απρ 13

Πάτρα: Συγκέντρωση και συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας-δίψας Βασίλη Δημάκη

Αλληλεγγυη στον Βασιλη Δημακη που βρίσκεται σε απεργία πείνας απο 14/3 και δίψας απο 5/4.
Συγκέντρωση :
Σαββατο 14/4 στις 11:00 στην κατάληψη Παραρτήματος

Ανοιχτή συνέλευση:
Σαββατο 14/4 στις 13:00 στην κατάληψη Παραρτήματος

ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ-ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ,
Αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι ΑΤΑΚΤΟΝ

Απρ 11

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας- δίψας Βασίλη Δημάκη

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Βασίλη Δημάκη που βρίσκεται σε απεργία πείνας (από 14/3) και απεργία δίψας (από 5/4) διεκδικώντας εκπαιδευτικές άδειες.
Τετάρτη 11/4 στις 6μμ στην πλατεία Όλγας.

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Μαρ 29

2 ντοκιμαντέρ για την καπιταλιστική βαρβαρότητα πίσω από τις οθόνες και τα σχέδια της οικονομικής ελίτ πίσω από τον κόσμο των social media

Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει αλλάξει τις ζωές μας καθολικά με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή. Το ίντερνετ, τα σόσιαλ μίντια έχουν καταλήξει να αποτελούν “συστατικά” στοιχεία της καθημερινότητας μας. Ένα εμπόρευμα το οποίο παράγεται και καταναλώνεται άμεσα και είναι ευρέως προσβάσιμο. Επόμενο λοιπόν είναι, η ελίτ της τεχνολογικής ανάπτυξης να παίζει έναν ισχυρό ρόλο στις κοινωνικοπολιτικές και οικονομικές εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο επανανοηματοδοτώντας τις σχέσεις εργασίας και φιλοδοξώντας για όλο και πιο έντονη εμπλοκή στα τεκταινόμενα. Εξάλλου έχουν ήδη καταγραφεί πολλά παραδείγματα που η ευημερία και η ανάπτυξη συνοδεύονται με όξυνση των κοινωνικών και ταξικών αντιθέσεων.
Από τη μια η γραμμή παραγωγής της Foxconn με τις άθλιες συνθήκες εργασίας αλλά και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος κι από την άλλη τα νέα είδωλα της εποχής μας στη Silicon Valley, μια περιοχή του Σαν Φρανσίσκο όπου εδρεύουν η καινοτομία, η επιχειρηματικότητα και η τεχνολογία. Από το Σαν Φρανσίσκο όπου οι ντόποιοι ζουν στα όρια της φτώχειας μέχρι το παράδειγμα της Foxconn στην Κίνα, οι επενδυτές της τεχνολογίας κάνουν αισθητή την παρουσία τους τοποθετώντας στο περιθώριο τους από τα κάτω αυτού του κόσμου.

Inside Apple
Η Foxconn είναι τόσο σημαντική για την Κίνα που οτιδήποτε γύρω από αυτήν είναι ένα εθνικό θέμα. Ο υπεργολάβος απασχολεί από μόνος του 1 εκατομμύριο άτομα στην Κίνα και χειρίζεται το ένα τρίτο των κινεζικών εξαγωγών. Το 2010, η Foxconn κίνησε την προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης, λόγω ενός κύματος αυτοκτονιών. Το ότι οι αυτοκτονίες είναι τόσο συνηθισμένες στα εργοστάσια της Foxconn, είναι επειδή οι συνθήκες εργασίας είναι ιδιαίτερα εξαντλητικές. Κατά συνέπεια, γραφεία ευρέσεως εργασίας έχουν ειδικές αμοιβές για την πρόσληψη νέων εργαζομένων στην εταιρία. Με εκατοντάδες εργαζόμενους να εγκαταλείπουν την Foxconn καθημερινά επειδή δεν αντέχουν, είναι δύσκολο να βρει ομάδες εργασίας.

The Hidden Face of the Silicon Valley
Πως λειτουργούν το Facebook , το Google και το Twitter . Οι δημιουργοί τους είναι πάμπλουτοι . Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ ενσωματώνουν τα νέα μοντέλα της επιτυχίας συναρπάζοντας την κοινωνία. Από την άλλη βέβαια ασκούν εκτεταμένη φοροδιαφυγή , δημιουργούν λίγες θέσεις εργασίας , υποβαθμίζουν ολόκληρες περιοχές στο βωμό της ανάπτυξης και σε μεγάλο βαθμό επηρεάζουν τις πολιτικές αποφάσεις προς το δικό τους συμφέρον. Ταυτόχρονα παράγουν έναν άλλο τρόπο ζωής, ένα lifestyle μόνο για λίγους, για τους πιο αδίστακτους, επιθετικούς και φιλόδοξους τεχνοκράτες που είναι έτοιμοι να αδράξουν τις ευκαιρίες.

Μαρ 29

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους μετανάστες

Την Πέμπτη 29/3, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο πρώην εργαστάσιο της ΑΒΕΞ από μετανάστες και αλληλέγγυο κόσμο αφενός εν όψει της διοργάνωσης ρατσιστικής διαμαρτυρίας στο νέο λιμάνι από κατοίκους και συνδικαλιστές μπάτσους αφετέρου ενόψει της εξαγγελθείσας σκούπας που σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση.

Η συγκέντρωση αλληλεγγύης απαριθμούσε 300+ άτομα σε αντίθεση με τις λίγες δεκάδες των ρατσιστών-κατοίκων-μπάτσων και στο τέλος της πραγματοποιήθηκε πορεία ανάμεσα στα δύο πρώην εργοστάσια στα οποία και διαμένουν οι μετανάστες. Μοιράστηκαν κείμενα, γράφτηκαν συνθήματα και κρεμάστηκαν πανό.

Μαρ 29

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους μετανάστες-Πέμπτη 29/3 στις 14:00 στην ΑΒΕΞ

Την Πέμπτη 29/3 σύλλογοι  κατοίκων του νοτίου τομέα της πόλης της Πάτρας, καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μεταναστών που ζουν στα εγκαταλελειμμένα εργοστάσια της ΑΒΕΞ και του Λαδόπουλου.Τη συγκέντρωση στηρίζουν με επίσημη ανακοίνωσή τους τα τοπικά συνδικαλιστικά όργανα της αστυνομίας και του λιμενικού.

Η συγκέντρωση αυτή έρχεται σε συνέχεια των δηλώσεων Βίτσα για επικείμενη επιχείρηση εκκένωσης των  παραπάνω εργοστασίων αλλά και του ευρύτερα τεταμένου κλίματος που υπάρχει τον τελευταίο καιρό με συνεχείς επιθέσεις μπάτσων, λιμενόμπατσων και φορτηγατζήδων απέναντι σε όσους μετανάστες επιχειρούν να διαφύγουν από τη χώρα. Με αποκορύφωμα, εκτός από τους καθημερινούς τραυματισμούς, το μαχαίρωμα 14χρονου μετανάστη στο πόδι από λιμενικό.Επιπλέον, ο πρόσφατος θάνατος μετανάστη από διερχόμενο αμάξι για εμάς δεν είναι ένα ατύχημα, αλλά απότοκο της καθημερινής συνθήκης επισφάλειας και κυνηγητού που ζουν οι μετανάστες.

Τα πανηγυράκια «αγανάκτησης» που ρίχνουν νερό στο μύλο του ρατσισμού και του φασισμού είναι προκαλύμματα που θέλουν να κρύψουν την πραγματικότητα των όσων διαχρονικά γίνονται απέναντι στους μετανάστες, με τους ξυλοδαρμούς, τις κλεψιές, τους εικονικούς πνιγμούς, τα βασανιστήρια από τους λιμενόμπατσους και από τα δουλεμπορικά κυκλώματα στα οποία συμμετέχουν και μπάτσοι, λιμενικοί και ενίοτε φορτηγατζήδες.
Τα πανηγυράκια αυτά, δε μπορούν να κρύψουν τη φρίκη των πολέμων που ξεριζώνουν εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά και για τους οποίους ευθύνονται οι ισχυροί αυτού του κόσμου. Δε μπορούν να κρύψουν, τα κουφάρια των εγκαταλελειμμένων βιομηχανιών όπως της ΑΒΕΞ  και του Λαδόπουλου και θυμίζουν την ανεργία, τις απολύσεις, συνολικά την καπιταλιστική λεηλασία των ζωών μας.

Απέναντι στις ρατσιστικές  συγκεντρώσεις, τις κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, τις επιχειρήσεις σκούπα, τη μισαλλοδοξία και τον κοινωνικό κανιβαλισμό,απέναντι στους πολέμους, τις επεκτατικές πολιτικές των ισχυρών, τη βαρβαρότητα, τη φτώχεια και την εξαθλίωση που γεννούν κράτος και κεφάλαιο, εμείς θα σταθούμε στο πλάι των κολασμένων αυτού του κόσμου, χτίζοντας κοινότητες αγώνα πέρα από έθνη, πατρίδες και σύνορα, για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Συγκέντρωση  Πέμπτη 29/3 στις 14:00 στο εργαστάσιο της ΑΒΕΞ

Μαρ 24

Για τις κρατικές κατασταλτικές μεθοδεύσεις και την αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Ξημερώματα Δευτέρας 12 Μάρτη πραγματοποιήθηκε κατασταλτική επιχείρηση εναντίον τριών καταλήψεων στην Αθήνα. GARE και Ζαΐμη 11 στα Εξάρχεια και Ματρόζου 45( όπου και συλλαμβάνονται 12 άτομα) της κοινότητας καταλήψεων Στέγης και Αγώνα Κουκακίου. Λίγες μέρες μετά οι καταλήψεις GARE και Ζαίμη 11, ανακαταλαμβάνονται. Οι εκκενώσεις αυτές αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου κατασταλτικού σχεδίου που προβλέπει στρατηγικές εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων , ερχόμενες παράλληλα να συμπληρωθούν στις πρόσφατες παρακρατικές/ φασιστικες επιθέσεις απέναντι στις δομές και τον κόσμο του αγώνα (με πιο πρόσφατες Libertatia, ΕΚΧ σχολείο, Φαβέλα, Εμπρος).

 

Η ανάπτυξη είναι λεηλασία

 

Δεν είναι τυχαίο πως οι συγκεκριμένες καταλήψεις βρίσκονται σε γειτονιές του κέντρου της Αθήνας στις οποίες επιχειρείται ο πολεοδομικός εξευγενισμός, γειτονιές οι οποίες υποβαθμίζονται ώστε να αγοραστούν μεγάλα τους κομμάτια σε χαμηλές τιμές και εν συνεχεία να αποδώσουν τα μέγιστα οικονομικά οφέλη για τους αγοραστές από την επερχόμενη αναβάθμισή της περιοχής. Η κερδοφορία του εξευγενισμού θα περάσει πάνω από τις ζωές και την καθημερινότητα όσων ζουν και δραστηριοποιούνται στις περιοχές αυτές καθώς μην μπορώντας να ανταπεξέλθουν οικονομικά στις δυσβάσταχτες χρηματικές απαιτήσεις, θα αναγκαστούν σε μετατόπιση και τη θέση τους θα πάρουν τα airbnb, τα εναλλακτικά μαγαζιά, οι οικονομικά δυνάμενοι.

Στα πλάνα της καπιταλιστικής επέλασης τα εμπόδια πρέπει να ισοπεδωθούν: όποιος δεν μπορεί να ανταποκριθεί να οδηγηθεί σε φυγή, όποιος έχει αντίρρηση να κατασταλεί, οι καταλήψεις να εκκενωθούν, ο εσωτερικός εχθρός να παταχθεί. Γιατί στο περιβάλλον ανάπτυξης με επιχειρηματική δραστηριότητα, ιδιωτική πρωτοβουλία και επενδύσεις , η ομαλότητα διασαλεύεται από την έμπρακτη αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας, από την οικοδόμηση κοινοτήτων αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, από τον συνεχή πολύμορφο αγώνα ενάντια στη λεηλασία της ζωής.

Την απαιτούμενη κανονικότητα θα έρθει να εξασφαλίσει η κυβέρνηση, η οποία πρέπει να φανεί αντάξια τόσο των απαιτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμών, όσο και εγγυητής της τάξης και της ασφάλειας στο εσωτερικό της χώρας και ταυτόχρονα να αποδομήσει το βασικό επιχείρημα της αντιπολίτευσης περί μη ελέγχου της νομιμότητας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα  αποτελούν  οι  δηλώσεις Τόσκα  που διαρρηγνύει  τα  ιμάτια του πως   θα  πατάξει την ανομία ζητώντας από την αστυνομία συλλήψεις αναρχικών.

 

Πολεμώντας τον εσωτερικό εχθρό

 

Βασικό εργαλείο σε αυτή την κατεύθυνση η πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα «θεωρία των δύο άκρων» , που αφήνει στο σκοτάδι την πραγματικότητα και έρχεται να εξισώσει  την επίθεση στους καταπιεσμένους, τους μετανάστες, τους τοξικοεξαρτημένους, τους αγωνιστές, τους ομοφυλόφιλους και όποιον και όποια δε χωράει στις κυρίαρχες νόρμες, με την επίθεση στο κράτος, το κεφάλαιο και την εξουσία. Έρχεται να εξισώσει το δίκιο του ισχυρού, τον κανιβαλισμό, τη μισαλλοδοξία και το φασισμό με τον αγώνα για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας αλληλεγγύης και ελευθερίας. Έτσι οικοδομείται η κυριαρχία της δημοκρατίας μέσω του φόβου, όπου η μόνη αποδεκτή βία είναι η κρατική, και η αντιμετώπιση των φασιστών από το κράτος γίνεται κατά το δοκούν, πότε χρησιμοποιώντας τους για να κάνουν την βρώμικη δουλειά, και πότε με το γάντι απευθυνόμενοι στην ακροδεξιά δεξαμενή ψηφοφόρων, σύμφωνα με τις πολιτικές σκοπιμότητες της εκάστοτε συγκυρίας και με τον πολιτικό μανδύα κάθε κυβέρνησης. Θεωρία που τελικά, όχι μόνο αγνοεί την ιστορική πραγματικότητα και ιδεολογική συγκρότηση των κινημάτων, αλλά εξυπηρετεί στην ανάδειξη της δημοκρατίας ως τη μόνη βιώσιμη λύση, και την ύπαρξη του κράτους και του κεφαλαίου ως αναγκαίους ρυθμιστές της ζωής.

Στην κατεύθυνση της επιχειρούμενης αποδυνάμωσης του αγώνα και αποπολιτικοποίησης των περιεχομένων του, προστίθεται η ρητορική που θα υιοθετηθεί από κύκλους της κυβέρνησης με την υποβοήθηση των γνωστών λασπολόγων των ΜΜΕ σχετικά με τον διαχωρισμό των αναρχικών σε «καλούς» και «κακούς» σύμφωνα με τα εργαλεία και τις επιλογές αγώνα. Στοχεύοντας πως η στρατηγική αφομοίωσης και όπου αυτή δεν βρίσκει έδαφος, η βίαιη καταστολή, θα οδηγήσουν σε διάσπαση και κατακερματισμό, και πως η εξόντωση του αναρχικού χώρου θα επέλθει αναίμακτα και αθόρυβα από τις ενδοκινηματικές αντιπαραθέσεις, λύνοντας τα χέρια της καταστολής. Ή πως τουλάχιστον, ο αναρχικός χώρος θα οδηγηθεί στην εσωστρέφεια και την ενασχόληση με ζητήματα καταστολής και αλληλεγγύης αυστηρά στο εσωτερικό του.

 

Ενάντια στην ιδιοκτησία

 

Οι καταλήψεις λειτουργούν αντιπαραθετικά στην ατομική ιδιοκτησία, σε ένα κόσμο που σε θέλει πειθήνιο και εργατικό με στόχο την απλή επιβίωση, αποτελώντας μια άμεση κριτική στο εσωτερικό της κοινωνίας, μιας κοινωνίας που έχει γαλουχηθεί με τον ατομισμό και το αλληλοφάγωμα, τοποθετώντας τη συλλογική ζωή σε δεύτερη μοίρα, οδηγώντας στον συμβιβασμό και την παραίτηση. Ο καπιταλισμός και η παντοδυναμία του τίθενται σε αμφισβήτηση. Σε έναν κόσμο εξαθλίωσης, φτώχειας, που μυρίζει αργό θάνατο και δυστυχία, οι καταλήψεις λειτουργούν σαν αναχώματα. Τη στιγμή που τα πάντα μεταφράζονται σε εμπορεύματα, και κοστολογούνται, το νερό, η στέγη , η τροφή, η κοινωνικοποίηση, η ψυχαγωγία, οτιδήποτε βασικό για την ζωή, που οι πόλεις ασφυκτιούν από αδιέξοδα και φτώχεια, η επιλογή της κατάληψης δεν μπορεί παρά να λειτουργεί σαν μια ανάσα μέσα στην τοξικότητα. Αδιαμεσολάβητα, πέρα από νόρμες και καλούπια, οι καταλήψεις αποτελούν εικόνες από το μέλλον, εικόνες ενός κόσμου που στην κορυφή του τοποθετεί την ελευθερία.

 

Η θέση μας

 

Εμείς από την πλευρά μας ως αναρχικές και αναρχικοί, ως κομμάτια του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος, ως άτομα εν τέλει που έχουμε πάρει σαφή θέση στον ταξικό και κοινωνικό πόλεμο δεν μπορούμε παρά να επιλέγουμε το εργαλείο της κατάληψης, προωθώντας τα δικά μας νοήματα, οργανώνοντας τους αγώνες μας και την καθημερινότητά μας. Η κατάληψη σαν εργαλείο επιλέγεται ιστορικά στον ελλαδικό αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο από διάφορα και πολιτικά ετερόκλητα κομμάτια του, αποτελώντας δομικό στοιχείο στο μωσαϊκό αγώνα. Οι χώροι αυτοί αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια μας συνδεδεμένα στενά με την ευθεία ρήξη με το υπάρχον συμπυκνώνοντας ποικίλα και σύνθετα πολιτικά και κοινωνικά νοήματα και ζητούμενα, επικοινωνώντας επί της ουσίας την ύπαρξη εστιών αγώνα απέναντι στον κόσμο της εκμετάλλευσης. Οι άνθρωποι στις καταλήψεις ζουν και αγωνίζονται. Πρόκειται για χώρους αντικουλτούρας, αμφισβήτησης και άρνησης του κυρίαρχου τρόπου δόμησης των ζωών μας, χώρους κινηματικής εξέλιξης και πολιτικής δουλειάς στην κατεύθυνση της καταστροφής του κράτους και του κεφαλαίου και της οικοδόμησης του κόσμου της ελευθερίας, συμπυκνώνοντας όλα εκείνα που είμαστε, όλα εκείνα που προτάσσουμε μαχόμενοι ανυποχώρητα. Είναι με άλλα λόγια χώροι αντίστασης, αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης, διάχυσης των αναρχικών/αντιεξουσιαστικών προταγμάτων. Ένα μέσο εν τέλει να επαναορίσουμε, και αυτή τη φορά με τους δικούς μας όρους, την ίδια μας της ζωή.

 

 

Ενάντια στις κατασταλτικές επιλογές του κράτους

 

Δύο κόσμοι συγκρούονται. Ο κόσμος του αγώνα και της ελευθερίας με τον κόσμο του ολοκληρωτισμού και της υποταγής. Το στοίχημα από τη μεριά της κυριαρχίας είναι ξεκάθαρο: Η αλληλεγγύη θα γίνει θεσμικά ορισμένη φιλανθρωπία και κοινωνικό πρόγραμμα ή θα ποινικοποιηθεί, οι καταλήψεις και οι χώροι αγώνα θα γίνουν εναλλακτικά διασκεδαστήρια ή θα γκρεμιστούν, τα κεφάλια θα σκύψουν ή θα σπάσουν, οι αναρχικοί θα γίνουν ειρηνικοί διαμαρτυρόμενοι ή φυλακισμένοι και διωκόμενοι και η αναρχία θα γίνει υποκουλτούρα προς κατανάλωση ή θα πολεμηθεί μέχρις εσχάτων.

Απέναντι στον καπιταλιστικό βόθρο που ξερνά πάνω μας το κράτος και το κεφάλαιο, απέναντι στον έλεγχο και την καταστολή που καθημερινά βιώνουμε οι εκμεταλλευόμενοι αυτού του κόσμου , απέναντι στις ανταγωνιστικές σχέσεις, απέναντι στην μισθωτή σκλαβιά, απέναντι σε όλα αυτά, να προτάξουμε την διαρκή μάχη για συλλογική ζωή, συντροφικά, πολύμορφα και από τα κάτω.

Να προτάξουμε την καταστροφή αυτού του κόσμου και τη δημιουργία ενός άλλου, την κατάργηση της ιδιοκτησίας και της εκμετάλλευσης, την αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων. Να προτάξουμε τον αγώνα, την εξέγερση, την επανάσταση.

Την ελευθερία, την αναρχία, τη ζωή.

 

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

 

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΝ

 

 

ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

 

 

 

 

 

 

Μαρ 21

Bazaar Βιβλίων και Εντύπων Οικονομικής Ενίσχυσης των 6 Συλληφθεισών/έντων

BAZAAR ΒΙΒΛΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ 6 ΣΥΛΛΕΙΦΘΕΙΣΩΝ/ΕΝΤΩΝ

για τα συγκρουσιακά γεγονότα σε αλληλεγγύη με τον απεργό πείνας και δίψας Ντίνο Γιαγτζόγλου στις 1/3 στην Πάτρα.

ΣΑΒΒΑΤΟ 24/3 από τις 18:00

στην Κατάληψη Παραρτήματος

στις 21:00 vegan συλλογική κουζίνα

Οι κατηγορίες που τους προσάπτουν είναι κατοχή εκρηκτικών βομβών, έκρηξη εκ προθέσεως κατά συναυτρουργία, εμπρησμός εκ προθέσεως κατά συναυτουργία, διακεκριμένες φθορές με φωτιά και εκρηκτικούς μηχανισμούς από κοινού, επικίνδυνη σωματική βλάβη, διατάραξη κοινής ειρήνης, απείθεια.

Στον αγώνα απέναντι σε καθε εξουσία, η αλληλεγγύη είναι αναπόσπαστο κομμάτι μεταξύ όσων αγωνίζονται και είμαστε πάντα δίπλα σε όποια/ον βρίσκεται στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής.

αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι

mail επικοινωνίας: allhleggyh_6@espiv.net