Ενάντια στην ανάπλαση του τσιμέντου – Προβολή ταινίας «Playtime»

provoli

Επανοικειοποίηση των ελεύθερων χώρων

Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη
σε όλες τις γειτονιές

Προβολή της ταινίας «Playtime» του Ζακ Τατί
Κυριακή 25/9 στις 20:00 στη Γούβα
στα σκαλιά στο ύψος της Φιλελλήνων 30

Σχετικά με τα έργα που γίνονται στη γειτονιά μας

Τα έργα που γίνονται στην ευρύτερη γειτονιά μας συνδέονται με την ανάπλαση των περιοχών Βλατερού – Δασυλλίου – Καβουκάκι και Γούβας. Στην τεχνική έκθεση του Δήμου Πατρέων αναφέρεται ως σκοπός του έργου «η ανάδειξη της περιοχής, η ένταξη της στη σύγχρονη ζωή της πόλης, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, η ανανέωση της εικόνας του δημόσιου χώρου της πόλης, η αύξηση-αναβάθμιση του αστικού πρασίνου και η ανάδειξη-προβολή στοιχείων σύνδεσης της παλιάς με την νέα πόλη». Πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Γούβας, εκτός από την ανακατασκευή κάποιων οδών το έργο επρόκειτο να συμπεριλάβει «εργασίες για τη δημιουργία χώρων πρασίνου με καθιστικά, περιπάτου και αναψυχής, την ανακατασκευή της παιδικής χαράς, τη δημιουργία υπαίθριου χώρου δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων», κ.α. Το γεγονός ότι η περιοχή παρέμεινε ένας τεράστιος χωματόδρομος επί σειρά μηνών, η αποψίλωση των δύο λόφων πρασίνου εκατέρωθεν της Κανακάρη Ρούφου για τη δημιουργία δρόμου, τα υπερυψωμένα φρεάτια με αποτέλεσμα τις πλημμύρες σε δρόμους και σπίτια της περιοχής, κ.α. είναι ένα κομμάτι της εικόνας που είχε και έχει διαμορφωθεί έως σήμερα. Το άλλο έχει να κάνει με την αναδιαμόρφωση του αστικού χώρου, όπου οι ανοιχτοί και προσβάσιμοι χώροι που αποτελούν εστίες συνεύρεσης των κατοίκων της περιοχής, ανακατασκευάζονται, ώστε σιγά – σιγά να δώσουν τη θέση τους σε χώρους πιο ταιριαστούς με την ανάπλαση της περιοχής, στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «ξήλωμα» της παιδικής χαράς στην οδό Φιλελλήνων και η μετατροπή της σε πάρκινγκ, καθώς και η διακοπή της λειτουργίας του γηπέδου στην Κανακάρη Ρούφου, αφού εδώ και μήνες έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο.

Όλα αυτά δεν μας προκαλούν κάποια ξαφνική έκπληξη. Γνωρίζουμε ότι η ανάπλαση διαφόρων περιοχών στις δυτικές μητροπόλεις αποτελεί μια γενικευμένη αναδιάρθρωση του αστικού χώρου, κατά την οποία οι πλατείες και άλλοι ανοιχτοί χώροι ανακατασκευάζονται από την κεντρική εξουσία ή τις δημοτικές αρχές και το μεταφορικό δίκτυο ενισχύεται με σκοπό να διευκολυνθεί η πρόσβαση στις επιλεγμένες ζώνες εργασίας και κατανάλωσης. Το κράτος παρεμβαίνει στον τρόπο που οργανώνεται ο χώρος της πόλης, όχι μόνο με το σχεδιασμό έργων, την κατασκευή τους και την ψήφιση σχετικών νόμων αλλά και την καταστολή.

Η ανάπλαση συνοδεύεται από πολιτικές «μηδενικής ανοχής», μιας και πλέον ο «δημόσιος χώρος» πρέπει να εκκαθαριστεί από όσους και όσες περισσεύουν (φτωχοί, μετανάστες, ρομά, κτλ) ή αντιστέκονται στη δημιουργία αποστειρωμένων ζωνών κατανάλωσης και την ανεμπόδιστη κίνηση του κεφαλαίου. Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα οι ανοιχτοί και προσβάσιμοι -σε όλους- χώροι αποτελούν νεκρές ζώνες, από τη στιγμή που δεν αποφέρουν κανένα οικονομικό κέρδος.

Η καθημερινότητα στον σύγχρονο αστικό ιστό, μας φέρνει στο μυαλό εικόνες εγκατάλειψης και μιζέριας. Άνθρωποι που περιφέρονται σε γρήγορους ρυθμούς στους δρόμους της πόλης, για να πάνε απ’ τη δουλειά στο σπίτι και το ανάποδο. Τσιμέντο, άσφαλτος, αυτοκίνητα και λίγη πρασινάδα ολοκληρώνουν το σκηνικό. Ένα σκηνικό που δεν αφήνει κανένα περιθώριο ουσιαστικής και δημιουργικής επαφής των ανθρώπων, μιας και οι κύριοι χώροι συναναστροφής, όπως η δουλειά και τα κέντρα διασκέδασης στοχεύουν στην αλλοτρίωση. Γι’ αυτό η ύπαρξη ελεύθερων χώρων είναι για εμάς το πρώτο βήμα. Κόντρα στον καταναλωτισμό, την αποξένωση και την υποταγή. Διεκδικούμε με τα δικά μας μέσα, χώρους στις γειτονιές που ζούμε, οι οποίοι θα αποτελούν σημείο συνεύρεσης και δημιουργίας ζωντανών σχέσεων. Δηλαδή χώρους που θα επικοινωνούμε τις ανάγκες μας και τους προβληματισμούς μας και με βάση την αλληλεγγύη και την συνδιαμόρφωση, θα αυτοοργανώνουμε την καθημερινότητα μας, χωρίς τη διαμεσολάβηση του χρήματος (π.χ. διοργάνωση συλλογικών κουζίνων, χαριστικών παζαριών, κ.α.).

Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, μακριά από αναθετικές λογικές. Δεν περιμένουμε κανένα δήμαρχο να οριοθετήσει τις ζωές μας αλλά μέσα από τη μεταξύ μας ζύμωση χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τις συνελεύσεις γειτονιάς, να αναζητήσουμε όλοι μαζί συλλογικές λύσεις, μακριά από ρατσιστικές, σεξιστικές και ομοφοβικές λογικές, συμμετέχοντας ισότιμα και αντι-ιεραρχικά. Ενάντια σε λογικές που θέλουν τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου αποδεκατισμένους, μη μπορώντας να εντοπίσουν τα κοινά τους συμφέροντα και τον κοινό εχθρό, το κράτος και το κεφάλαιο.

 

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ,
ΟΙ
ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις που εκκενώθηκαν στη Θεσσαλονίκη και σε όλους τους χώρους των αγωνιζόμενων

Ξημερώματα Τετάρτης 27/07/16 στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιείται με εισαγγελική παρουσία, εισβολή μπάτσων σε τρεις κατειλημμένους χώρους, μέσα στους οποίους φιλοξενούνται και μετανάστριες-ες (στο ‘’Ορφανοτροφείο’’, στην κοινότητα Hurriya – Καρόλου Ντηλ 34 και στην κατάληψη της λεωφόρου Νίκης 39). Αφορμή για την εκκένωση στέκονται μηνύσεις που έχουν κατατεθεί από ιδιώτες, εκκλησία και την πρυτανική αρχή του Α.Π.Θ., οι οποίοι είναι και οι ‘’ιδιοκτήτες’’ των κτηρίων. Άμεσος απολογισμός της κατασταλτικής αυτής κρατικής κίνησης είναι η σύλληψη 74 ατόμων, μεταναστριών/μεταναστών και αλληλέγγυων, ενώ χαρακτηριστική για τις προθέσεις των θεσμικών μηχανισμών είναι και η άμεση κατεδάφιση του «Ορφανοτροφείου».

Η εν λόγω επιχείρηση έρχεται να συμπληρώσει τον πανικό των προηγούμενων ημερών με αφορμή το No Border Camp που πραγματοποιούνταν στο χώρο του Πανεπιστημίου, εκφρασμένο από πολιτικά κόμματα, επίσημους κρατικούς φορείς, φασιστοκοινωνούς του λόγου του «Κυρίου» και αστικά ΜΜΕ. Η δήθεν ευαισθητοποιημένη στο ζήτημα των μεταναστριών-ων κυβέρνηση, σπεύδει να κατευνάσει τα πνεύματα ικανοποιώντας τη θέληση των, μαινόμενων για τη μοίρα του Α.Π.Θ., σειρήνων και έτσι η τριπλή επιχείρηση εκκένωσης απελευθερωμένων χώρων πιάνει το νήμα της «συνέχειας του κράτους» από την άκρη του.

Πράξη που ευθυγραμμίζεται απόλυτα με τη ρητορική μίσους του μητροπολίτη Άνθιμου, τις εκκλήσεις για νομιμότητα του πρύτανη του Α.Π.Θ., ο οποίος αντιδρά σε κινήσεις αλληλεγγύης απέναντι στις μετανάστριες και τους μετανάστες, αλλά και την ιδιωτική περιουσία που τοποθετείται ψηλότερα από την ανάγκη για στέγαση ατόμων κατατρεγμένων, που αντιμετωπίζουν καθημερινά την ανέχεια και την εξαθλίωση. Ο παραλογισμός και η γελοιότητα βέβαια δεν έχουν όρια καθώς νεολαία αλλά και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ -ύστερα και από τις αντιδράσεις που ακολούθησαν τις εκκενώσεις- προσπαθούν μέσω ανακοινώσεων να αποδείξουν πως κόμμα και κυβέρνηση είναι δύο διαφορετικά πράγματα και πως η εντολή για τις εκκενώσεις δεν ήταν δική τους επιλογή.

Οι καταλήψεις που δομούνται στη λογική της αυτοδιαχείρισης και της αυτοοργάνωσης των ανθρώπων, σε αντίθεση με τα πρόχειρα καταλύματα κρατικής μέριμνας και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, λειτούργησαν και θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως χώροι έμπρακτης αλληλεγγύης και φιλοξενίας. Χώροι όπου απουσιάζει η λογική του κέρδους και της κάλπικης φιλανθρωπίας και από κοινού μετανάστριες-ες και αλληλέγγυες-οι προσπαθούν να αντιπαλέψουν, με τα μέσα που διαθέτουν, τις αντιξοότητες ενός πολέμου που μαίνεται πιο σκληρός από πότε. Ενός πολέμου ύπουλου που επιτίθεται καθημερινά σε ό,τι αντιστέκεται. Του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

Στεκόμαστε στο πλευρό των καταλήψεων που έγιναν αποδέκτες της ‘’αριστερής’’ καταστολής, και επιφυλασσόμαστε για περισσότερους χώρους αλληλεγγύης και ελευθερίας, κόντρα στα κρατικά και κάθε λογής εχθρικά σχέδια.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΝ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

 ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΧΑΡΤΙΑ, ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Εκδήλωση με τηλεφωνική παρέμβαση αναρχικών της υπόθεσης Βελβεντού, για το εφετείο που ξεκίνησε στις 20/4

εκδήλωση_εφετείο

Εκδήλωση – Συζήτηση με τηλεφωνική παρέμβαση αναρχικών της υπόθεσης Βελβεντού, για το νέο υπερ-εφετείο που ξεκίνησε στις 20/4 και όπου δικάζονται 22 αναρχικοί, τους αγώνες εντός φυλακής και τις κατασταλτικές πρακτικές και μεθοδεύσεις του κράτους, ιδιαίτερα εντός των φυλακών με αποκορύφωμα την εισβολή ΕΚΑΜ και άλλων υπηρεσιών της αστυνομίας στις φυλακές Κορυδαλλού.

Παρασκευή 22/4 στις 19:00 στο Άτακτον
Η ώρα θα τηρηθεί αυστηρά.

Αλληλεγγύη στους κρατούμενους αγωνιστές.

Κοινοί αγώνες εντός και εκτός φυλακής μέχρι την καταστροφή κράτους και κεφαλαίου.

Πρωτοβουλία συντρόφων/ισσών από το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Συλλογική και αυτοοργανωμένη δημιουργία απέναντι στον πολιτισμό του θεάματος και των εμπορευμάτων

Προβολή της αυτοργανωμένης ταινίας «ΛΥΣΣΑ»
Παρασκευή 1 Απρίλη, 8μμ στο Παράρτημα

Είναι γεγονός πώς σε διάφορες εκδηλώσεις που έχουμε πραγματοποιήσει συμπεριλαμβάνονταν και προβολές είτε ταινιών είτε ντοκιμαντέρ ή γενικά βίντεο, κάποια από τα οποία -ανεξάρτητα των νοημάτων που εισήγαγαν- δεν θα μπορούσαν να αρνηθούν την έμπνευσή τους, την παραγωγή τους και την εκτέλεσή τους μέσα στο πλαίσιο της βιομηχανοποιημένης κινηματογραφικής παραγωγής. Και το πιο πιθανό είναι κάτι τέτοιο να ξανασυμβεί και στο μέλλον. Όμως, μαθαίνοντας για το ξεκίνημα της δημιουργίας της αυτοοργανωμένης ταινίας “Λύσσα” από την Συντεχνία Πλην και την τελική επιτυχή ολοκλήρωσή της, θεωρήσαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να απουσιάζουμε από το τελευταίο στάδιο, αυτό της συλλογικής της παρουσίασης. Γιατί;

Για να καταδείξουμε πως η ακολουθία λέξεων Do-It-Yourself αποτελεί μια δύσκολη μεν, αλλά εφικτή επιλογή, ακόμα και στην περίπτωση του κινηματογράφου. Τα ανήσυχα πνεύματα που θα ήθελαν να δουν τις ιδέες τους να παίρνουν σάρκα και οστά δε χρειάζονται χορηγό, παραγωγή ή μεγάλη περιουσία. Απεναντίας, η συνεχής προσαρμογή και εξοικείωση με όσα διαθέτουν, αλλά και η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους και άλλους δημιουργούς μπορεί να οδηγήσει σε μια συνολικότερη έκφραση μακριά από τα τεχνικά, και όχι μόνο, κλισέ της βιομηχανίας.

Γιατί η απομάκρυνση από την τελευταία δείχνει να αποτελεί μονόδρομο, αφού αντάλλαγμα για τα προνόμια που αυτή προσφέρει στους δημιουργούς είναι τουλάχιστον το ισχυρότερο προνόμιο της ανόθευτης και ελεύθερης έκφρασης. Κι αυτό, διότι η βιομηχανία του θεάματος αποτελεί ένα ακόμα γρανάζι της καπιταλιστικής μηχανής, που θέλει τις ταινίες να είναι άλλο ένα προϊόν, σαν όλα τα υπόλοιπα που ο θεατής καλείται να καταναλώσει κατά την παραμονή του στη μεγάλη αίθουσα. Γι’ αυτό και το συντριπτικό ποσοστό των blockbusters χαρακτηρίζονται κυρίως από το “εύπεπτος” ή το “πιασάρικος” και δεν μπορούν να δημιουργήσουν τον παραμικρό προβληματισμό στο θεατή. Απ’ τον κανόνα, ωστόσο, δεν μπορούν να ξεφύγουν ούτε ταινίες κάποιας καλλιτεχνικής (όποια είναι αυτή και δεχόμενοι τον όρο αυτό) αξίας ή ταινίες με μηνύματα κοινωνικά ή πολιτικά, καθώς κάθε προϊόν εκτός από κατάλληλο περιεχόμενο, οφείλει να έχει και μια όμορφη συσκευασία. Έτσι, οι ταινίες, προτού φτάσουν -αν φτάσουν- στη μεγάλη οθόνη, θα αγνοηθούν από τα μέσα καθοδήγησης, θα λογοκριθούν ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα πετσοκοπούν για να γίνουν όσο το δυνατόν πιο συμβατές με τις ανάγκες της βιομηχανίας, ακόμα κι αν ξεκίνησαν με τις καλύτερες των προθέσεων.

Γιατί οι ρόλοι συνεχίζουν να είναι διακριτοί, είτε μιλάμε για μεγάλες εμπορικές επιτυχίες είτε για “ανεξάρτητες” και μη παραγωγές που, όντως, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τον κινηματογράφο ως μορφή αναζήτησης και έκφρασης. Η κατάργηση του μοτίβου που θέλει το σκηνοθέτη ως απόλυτο ιθύνοντα νου πίσω από μια ταινία και όλους του υπόλοιπους συντελεστές απλούς εκτελεστές εντολών, οι οποίοι, προφανώς, δεν εκφράζονται από αυτό που κάνουν, μπορεί να δώσει στη συνδιαμόρφωση το χώρο που της αναλογεί στις σχέσεις μας και να μετατρέψει τον κινηματογράφο σε ακόμα ένα πεδίο συλλογικής έκφρασης.

Γιατί προτάσσουμε την αυτοοργάνωση και θέλουμε να περνά σε κάθε μορφή της ζωής μας. Θέλουμε κάθε μορφή έκφρασης να είναι προσβάσιμη σε όλους, μακριά από τη λογική του κέρδους, η οποία πια, μπορεί να αναλωθεί στο να αφυπνίσει, να προβληματίσει ή να προκαλέσει το δέκτη. Να είναι συνδεδεμένη με ελεύθερους χώρους, αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και καταλήψεις, ως οργανικά κομμάτια της κοινωνικής και πολιτικής αυτοοργάνωσης. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο είναι εφικτή και μια πραγματική επικοινωνία μεταξύ των ατόμων: από την ανάλυση ενός έργου και την ανταλλαγή απόψεων σε σχέση με τον τρόπο που αυτό δημιουργείται ή προβάλλεται ως τη δημιουργία ομάδων και δομών που θα στηρίξουν και θα προωθήσουν αντίστοιχες προσπάθειες.

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Συλλογική χορτοφαγική κουζίνα τα Σάββατα 2 και 16 Απριλίου στις 14.00 με 18.00 .

φασετα απριλίου

Συλλογική χορτοφαγική κουζίνα τα Σάββατα 2 και 16 Απριλίου στις 14.00 με 18.00 στο αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον (Άστιγγος 100 & Κανακάρη Ρούφου), όπως και κάθε πρώτο και τρίτο Σάββατο κάθε μήνα.

από την αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση, Κρακατόα

ΛΥΣΣΑ, μια ταινία για την ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση

lyssa_patra

Προβολή της ταινίας «ΛΥΣΣΑ»
μια αυτοοργανωμένη παραγωγή της LYSSA CREW // +Τεχνία-

Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: «Η συλλογική δημιουργία και οι αυτοοργανωμένες παραγωγές στον αντίποδα του πολιτισμού παραγωγής θεάματος / εμπορευμάτων»

Παρασκευή 1 Απρίλη στις 8 μμ
στο Παράρτημα (Κορίνθου και Αράτου)

Εκδήλωση – συζήτηση για το ασφαλιστικό – Πέμπτη 10/3 στις 19:00 στο Παράρτημα

asfalistiko

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Βρισκόμαστε εν μέσω της νέας σφοδρής επίθεσης που διενεργείται στο πεδίο του κοινωνικού μισθού μας,με την επικείμενη ψήφιση του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου που κατατέθηκε ,αυτή την φορά, από την αριστερή πτέρυγα του κεφαλαίου. Η σε βάθος χρόνων στοχευμένη και στρατηγικά σχεδιασμένη αναδιάρθρωση των κοινωνικών παραγωγικών σχέσεων προς όφελος του κεφαλαίου, που τα προηγούμενα χρόνια εκφραζόταν από τις ανοιχτά νεοφιλελεύθερες πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ,στην παρούσα φάση χρειάζεται τα “προοδευτικά” και “δημοκρατικά” διαπιστευτήρια του ΣΥΡΙΖΑ(μαζί με τους πατριδολάγνους των ΑΝΕΛ να προσφέρουν την απαραίτητη δόση πατριωτικών κορόνων στην προσπάθεια επίτευξης της εθνικής ενότητας) για να προχωρήσει. Είναι προφανές λοιπόν το γεγονός ότι το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, από τον χώρο της “ριζοσπαστικής αριστεράς” στην τωρινή του εκδοχή, μπορεί να ξεπερνά τις όποιες εσωτερικές διενέξεις των διαφόρων φραξιών της τάξης των καπιταλιστών και να οδεύει προς την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου γενικά ενάντια στα συμφέροντα της εργατικής τάξης γενικά. Στον πυρήνα του καπιταλιστικού κράτους βρίσκεται ο μηχανισμός επίτευξης της κυριαρχίας του κεφαλαίου και διαφύλαξης των μακροπρόθεσμων επιδιώξεων της τάξης των καπιταλιστών. Η φράση “Το κράτος έχει συνέχεια” καταδεικνύει ακριβώς αυτή την ομολογία. Κατά συνέπεια, η ρητορεία του ΣΥΡΙΖΑ, πριν αλλά και κατά την διάρκεια της ανάληψης της κρατικής εξουσίας, περί λήψης μέτρων προς κατεύθυνση της “ανακούφισης των πληττόμενων από την κρίση ομάδων” ήταν και αποδείχτηκε στην πράξη μια ακατάσχετη μπουρδολογία. Το καπιταλιστικό κράτος είναι το κράτος του κεφαλαίου, στιγμή της αναπαραγωγής των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων και από την δικιά μας μεριά είναι η προσωρινή ήττα στο πεδίο της ταξικής πάλης και η υπαγωγή της αναπαραγωγής μας ως το μεταβλητό μέρος του κεφαλαίου. Ο άμεσος και έμμεσος/κοινωνικός μισθός είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους διενεργείται αυτή η αναπαραγωγή μας ως προλετάριων μέσα-και-ενάντια στην ταξική κοινωνία, μια αντιθετική συνθήκη στην επίτευξη της μέγιστης κερδοφορίας των αφεντικών.

Συνέχεια ανάγνωσης Εκδήλωση – συζήτηση για το ασφαλιστικό – Πέμπτη 10/3 στις 19:00 στο Παράρτημα

HIP HOP LIVE οικονομικής ενίσχυσης για την κουρδική αντίσταση στο Παράρτημα

ΑΦΙΣΑ
HIP HOP LIVE ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΡΔΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΙΣ 4/3/2016 ΣΤΙΣ 20:00.

– ΠΕΝΘΙΜΟΣ CLOWN (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΣΚΟΥ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΙΩΝΑΣ)
– DAISY CHAIN
– REFPOLK
– ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ
– ΑΝΕΥ ΛΟΓΟΥ
– ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΦΥΓΗ
– 45

Αναρχικό Αντιεξουσιαστικό Στέκι