Εκδηλώσεις Νοέμβρη – Δεκέμβρη

program_web

Παρασκευή, 25/11, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή ταινίας «Eraserhead» (1977/D.Lynch)

Σάββατο, 26/11, στις 6μμ στο Παράρτημα (Κορίνθου και Αράτου): Βιβλιοπαρουσίαση «Η μάχη του Δεκέμβρη του 1944 στις περιοχές Πετραλώνων, Θησείου, Κουκακίου»

Τετάρτη, 30/11, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή «Black Mirror: NoseDive» και συζήτηση για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Παρασκευή, 2/12, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή ταινίας «Jimmy’s Hall» (2014/K. Loach) από το Πυροτέχνημα (πρωτοβουλία για την αυτοοργανωμένη έκφραση)

Παρασκευή, 9/12, στις 8μμ, στο Άτακτον: Προβολή ταινίας «Noniembre» (2003/Α. Manas) από το Πυροτέχνημα (πρωτοβουλία για την αυτοοργανωμένη έκφραση)

Σχετικά με την επίθεση στα κατειλημμένα Προσφυγικά

Το πρωί της 31/10 ενόψει της συνέχισης της δίκης της Χρυσής Αυγής στο εφετείο της λεωφόρου Αλεξάνδρας, οργανωμένη ομάδα χρυσαυγιτών εισβάλλει στην κατειλημμένη γειτονιά των προσφυγικών που συνορεύει με το εφετείο. Ενώ η περιφρούρηση των προσφυγικών που βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα σε όλη τη διάρκεια της δίκης προσπαθεί να τους απωθήσει, η επίθεση συμπληρώνεται από δυνάμεις ασφαλιτών και ματ. Οι μπάτσοι εισβάλλουν με κλομπ και χημικά προκαλώντας φθορές σε σπίτια και κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική ακόμη και στο παρακείμενο νοσοκομείο καρκινοπαθών Άγιος Σάββας, ενώ παράλληλα προσάγουν κατοίκους και αλληλέγγυους. Δύο από τις προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με κατηγορίες 5 πλημμελημάτων. Σε όλη τη διάρκεια της επίθεσης σύντροφοι, αλληλέγγυοι και κάτοικοι αντιστέκονται και καταφέρνουν να απωθήσουν την επίθεση με πέτρες και οδοφράγματα. Η ξεκάθαρη συνεργασία Χ.Α. και αστυνομίας διαφαίνεται και την επόμενη μέρα όταν δυνάμεις των ματ συνοδεύουν τους φασίστες στο δικαστήριο και μαζί επιτίθενται σε αντιφασίστες που επιχείρησαν να μπουν στη δικαστική αίθουσα. Παρ’ όλα αυτά για ακόμη μια φορά η επίθεση αντιμετωπίστηκε και σύντροφοι μπήκαν στην αίθουσα φωνάζοντας αντιφασιστικά συνθήματα.

Η γειτονιά των προσφυγικών είναι ταυτισμένη με την αντάρτικη αντίσταση στις μάχες των Δεκεμβριανών το 1944. Στο σήμερα πρόκειται για μια συνολικά κατειλημμένη γειτονιά. Παλαιοί κάτοικοι, πρόσφυγες – μετανάστες, οικογένειες με τα παιδιά τους, ηλικιωμένοι, ασθενείς, πρώην άστεγοι, πολιτικοί αγωνιστές, άτομα σε διαδικασία απεξάρτησης, άνθρωποι κάθε εθνικότητας αμφισβητούν στην πράξη το θεσμό της ιδιοκτησίας προτάσσοντας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη μέσα από την πολιτική και κοινωνική τους δράση. Απέναντι σε όλα αυτά το κράτος με πρόσφατη κυβερνητική απόφαση πέρασε το ιδιοκτησιακό καθεστώς των προσφυγικών στην περιφέρεια αττικής με στόχο την “αξιοποίησή” τους.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά έρχονται να επιβεβαιώσουν τα αδιέξοδα διαχείρισης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τη συνακόλουθη ανοχή της απέναντι σε εκφασισμένα κομμάτια. Παράλληλα η ρητορική των ΜΜΕ συνδυασμένη με τον αντιδραστικό – ακροδεξιό λόγο αλλά και τις πρακτικές στην ΕΕ με αιχμή το μεταναστευτικό δημιουργούν κλίμα για κάθε λογής φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας και κοινωνικού κανιβαλισμού, δίνοντας την ευκαιρία σε φασίστες και εθνικιστικά μορφώματα να αντλήσουν πολιτική υπεραξία. Δημιουργούνται έτσι οι συνθήκες εδαφικοποίησης μιας εντεινόμενης επίθεσης απέναντι σε όσους μάχονται το σύμπλεγμα της εκμετάλλευσης.

Έτσι, στο Ωραιόκαστρο “ανησυχούντες” γονείς αρνούνται να δεχτούν προσφυγόπουλα στο σχολείο με πρόσχημα ζητήματα υγιεινής και εμβολιασμού. Σε Χίο και Λέσβο μορφώματα φασιστών – ακροδεξιών με πρόσοψη αγανακτισμένων πολιτών επιτίθενται σε μετανάστες που εξεγείρονται. Στο Ρέθυμνο η ιδιότυπη σύμπραξη φασιστικών συλλόγων, φορέων κατοίκων και οφειλετών δημοσίου επιτίθενται σε αντιφασιστική συγκέντρωση με συνδρομή των ματ. Η κατάληψη στέγασης μεταναστών Νοταρά και η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη δέχονται εμπρηστικές επιθέσεις. Μετά από αντιφασιστική πορεία στο Νέο Ηράκλειο οι νεοναζί της Χ.Α. επιτίθενται αδιάκριτα σε κόσμο στην πλατεία στον ΗΣΑΠ.

Εμείς, ως αναρχικές/οι, έχοντας πάρει ξεκάθαρη θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω και καταπιεσμένων αυτού του κόσμου, στεκόμαστε έμπρακτα αλληλέγγυοι στον κόσμο του αγώνα και σε αυτούς που αντιστέκονται. Απέναντι με κάθε μέσο στους μηχανισμούς του κράτους, φασίστες, ρουφιάνους, και κάθε λογής παρακρατικούς. Απέναντι στη λεηλασία των ζωών μας και την επέλαση του κεφαλαίου, σε ό,τι απευθύνεται στα πιο σκοτεινά και χαμηλότερα ανθρώπινα ένστικτα. Προτάσσοντας τη ζωή απέναντι στο θάνατο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ
, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και συζήτηση με σύντροφο από το Βέλγιο

Συζήτηση, στo πλαίσιo του καφενείου, με σύντροφο από το Βέλγιο, την Παρασκευή 4/11 στις 20:00 στο αναρχικό – αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον ( Άστιγγος 100 & Κανακάρη Ρούφου ). Θα γίνει ενημέρωση για τον αγώνα ενάντια στην κατασκευή μιας μεγα – φυλακής στο Haren, στα βόρεια των Βρυξελλών και συζήτηση για την γενικότερη πολιτική και κινηματική κατάσταση σε Βέλγιο και Ελλάδα.

Καφενείο ενάντια στις εθνικές εορτές

e8nikes_eortes

Καφενείο ενάντια στις εθνικές εορτές

…γιατί οι συνειδήσεις μας δε φυλακίζονται σε σύνορα και εθνικές επετείους…

Παρασκευή ~ 28/10 ~ στις 8μμ

…με επαναστατικά τραγούδια από όλο τον κόσμο και προβολή της ταινίας: «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;»

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της κατάληψης Μαραγκοπούλειο

dikastirio25102016

ΚΥΡΙΑΚΗ 23/10
στις 19:00 στο Παράρτημα
Προβολή βίντεο – Ενημέρωση για την υπόθεση – Συζήτηση για τις καταλήψεις

ΤΡΙΤΗ 25/10
στις 9:00 στα Δικαστήρια
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους διωκόμενους

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον – σύντροφοι/συντρόφισσες

Αλληλεγγύη στους συντρόφους και τις συντρόφισσες στο Ρέθυμνο

Στις 28/9/2016 στο Ρέθυμνο υπήρχε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου με θέμα την απόφαση γύρω από το ζήτημα της εγκατάστασης μεταναστών στο νησί. Από κάποιες μέρες πριν κυκλοφορούσε κάλεσμα για συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το δημαρχείο με ξεκάθαρο ξενοφοβικό/πατριωτικό/ρατσιστικό περιεχόμενο. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε ο ΣΑΟΡ (σύλλογος αλληλοβοήθειας οφειλετών Ρεθύμνου) που έχει εξελιχθεί σε ακροδεξιό θύλακα στο Ρέθυμνο, έχοντας στις τάξεις του χρυσαυγίτες. Απέναντι σε αυτά λοιπόν υπήρξε αντιφασιστικό κάλεσμα από συντρόφους/ισσες ώστε να μη δώσει χώρο στη δραστηριότητα των φασιστών.  Έξω, λοιπόν, από το δημαρχείο Ρεθύμνου αυτό που εξελίχθηκε ήταν μια ακόμη συντονισμένη επίθεση από κοινού των ΜΑΤ που υπήρχαν στο χώρο μαζί με φασίστες απέναντι στην αντιφασιστική συγκέντρωση με αποτέλεσμα να υπάρξουν μάχες σώμα με σώμα, δακρυγόνα μέσα σε σχολεία που υπήρχαν στην περιοχή, τραυματισμοί και 4 προσαγωγές εκ των οποίων οι 2 εξελίχθηκαν σε συλλήψεις από τους μπάτσους που έβαλαν πλάτη στους φασίστες. Στη συνέχεια, τις επόμενες ημέρες, τα ίδια καθίκια κλιμάκωσαν τις επιθέσεις τους, με επιδρομές που κατέληξαν σε νέους τραυματισμούς.

Τα γεγονότα στο Ρέθυμνο είναι άλλο ένα κομμάτι στο ψηφιδωτό της επίθεσης που ξεδιπλώνεται με αιχμή το μεταναστευτικό από μεριάς κράτους και παρακράτους απέναντι τόσο στους μετανάστες αλλά και σε όσους και όσες ορθώνουν το ανάστημά τους προτάσσοντας την αλληλεγγύη, τη δράση, τη συνύπαρξη, την αντιπαράθεση με το ρατσισμό και το φασισμό απέναντι στον ολοένα και βαθύτερο κοινωνικό κανιβαλισμό. Είναι άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα της ακροδεξιάς σαπίλας που βγαίνει στην επιφάνεια τόσο μέσα από διάφορους φορείς και συλλόγους όσο και μέσα από πιο συγκεκριμένες φασιστικές οργανώσεις, επιδιώκοντας εκ νέου να καταλάβει ζωτικό χώρο στην κοινωνική ζωή. Οι επιτροπές κατοίκων στα νησιά και όχι μόνο, οι ανακοινώσεις από συλλόγους γονέων που δεν αποδέχονται τα παιδιά των μεταναστών στα σχολεία, οι επιθέσεις σε καταλήψεις (όπως στη Νοταρά) είναι η από τα δεξιά κίνηση που προσπαθεί να καθορίσει το περιβάλλον που ζούμε και έρχεται να συμπληρώσει την κρατική στρατηγική. Και όλα αυτά, αν κάνουμε μια ακόμη μεγαλύτερη αφαίρεση, συμβαίνουν εντός μιας λυσσαλέας επίθεσης στους από τα κάτω που έχει πάρει χαρακτηριστικά ανοιχτού βιοπολιτικού πολέμου. Η ζωή όσων «περισσεύουν» στοιχειοθετεί την εξαίρεση και το σημείο πάνω στο οποίο επανιδρύονται τα φασιστικά κινήματα που έρχονται εκ νέου στο προσκήνιο της ιστορίας.

Τα εγκλωβισμένα σώματα των μεταναστών/τριών στο εσωτερικό του δυτικού κόσμου είναι η άλλη όψη του νομίσματος για τα όσα ξεδιπλώνονται στις χώρες τους. Εκεί, που με επίκεντρο στην παρούσα φάση τη Συρία, η κυριαρχία σφυροκοπά ολόκληρες περιοχές προσπαθώντας να συνεχίσει τη λεηλασία των εδαφών αυτών, να βρει νέες ρυθμίσεις, ένα νέο περιβάλλον αναπαραγωγής του καπιταλισμού, στο οποίο ρόλο έχουν να παίξουν όλοι, σε ένα πόλεμο επικράτησης και δύναμης για την επόμενη μέρα. Έτσι, ολόκληροι πληθυσμοί ξεσπιτώνονται ερχόμενοι στο δυτικό κόσμο, σε έναν αγώνα επιβίωσης, απέναντι στις βόμβες, τις φατρίες, τους φονταμενταλιστές. Είναι ο αγώνας της ζωής απέναντι στο θάνατο. Μιας ζωής που είναι ξεκάθαρο και διακηρυγμένο πως για τον καπιταλισμό είναι μονάχα ένας αριθμός, μια ενέργεια προς χρήση σε περιορισμένη ποσότητα, ένα πρόβλημα προς διαχείριση. Οι μετανάστες είναι οι κολασμένοι του κόσμου. Κουβαλάνε τις αμαρτίες του, σε ένα σισύφειο βασανιστήριο που καλούνται να υπομείνουν. Είναι αυτοί πάνω στους οποίους σφυρηλατείται η ασφάλεια και ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός, η ιδεολογική αιχμή του δόρατος που μιλά ξεκάθαρα τη γλώσσα της εξουσίας. Της εθνικής καθαρότητας, της αντικατάστασης του ταξικού πολέμου από τον πόλεμο μεταξύ των καταπιεσμένων, των υγειονομικών απειλών, της πολιτισμικής κυριαρχίας, της ασφάλειας, του φόβου. Είναι η γλώσσα του γενικευμένου κοινωνικού και πραγματικού θανάτου.

Απέναντι σε όλα αυτά ορθώνεται η ταξική και κοινωνική αλληλεγγύη. Η έμπρακτη, καθημερινή πάλη δίπλα σε όσους βρίσκονται στις τάξεις των από τα κάτω, των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου. Και η πάλη αυτή δεν μπορεί πάρα να έχει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά, διεθνιστικά, ταξικά, αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά. Είναι κομμάτι του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, για ένα κόσμο χωρίς πολέμους, θρησκείες, σύνορα, πατρίδες, χαρτιά και διαχωρισμούς. Οι μετανάστες είναι κομμάτι των καταπιεσμένων αυτής της κοινωνίας και είναι κομβικό ζήτημα η αλληλεγγύη σε αυτούς. Μια αλληλεγγύη που αρθρώνεται έμπρακτα μέσα στα στέκια, τις καταλήψεις, τις κοινότητες αγώνα. Μακριά από τη φιλανθρωπία των ΜΚΟ και τη σκλαβιά του κράτους. Στο δρόμο, απέναντι σε φασίστες και μπάτσους. Μέσα στους κοινωνικούς χώρους, απέναντι στα ρατσιστικά και φασιστικά ιδεολογήματα. Η αλληλεγγύη, ο κοινός αγώνας, το έδαφος που ανοίγουμε μαζί, είναι η μαγιά των εξεγερμένων απέναντι στο κρατικό μονοπώλιο της διαχείρισης, με λιγότερο ή περισσότερο βίαιους όρους, των μεταναστών και μεταναστριών. Είναι ο αγώνας της ζωής ενάντια στο θάνατο, σημείο καμπής στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο.

Πόλεμος σε κράτος, κεφάλαιο, φασίστες
Για την αναρχία και την επανάσταση

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8/10/2016
11 Π.Μ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ενάντια στην ανάπλαση του τσιμέντου – Προβολή ταινίας «Playtime»

provoli

Επανοικειοποίηση των ελεύθερων χώρων

Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη
σε όλες τις γειτονιές

Προβολή της ταινίας «Playtime» του Ζακ Τατί
Κυριακή 25/9 στις 20:00 στη Γούβα
στα σκαλιά στο ύψος της Φιλελλήνων 30

Σχετικά με τα έργα που γίνονται στη γειτονιά μας

Τα έργα που γίνονται στην ευρύτερη γειτονιά μας συνδέονται με την ανάπλαση των περιοχών Βλατερού – Δασυλλίου – Καβουκάκι και Γούβας. Στην τεχνική έκθεση του Δήμου Πατρέων αναφέρεται ως σκοπός του έργου «η ανάδειξη της περιοχής, η ένταξη της στη σύγχρονη ζωή της πόλης, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, η ανανέωση της εικόνας του δημόσιου χώρου της πόλης, η αύξηση-αναβάθμιση του αστικού πρασίνου και η ανάδειξη-προβολή στοιχείων σύνδεσης της παλιάς με την νέα πόλη». Πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Γούβας, εκτός από την ανακατασκευή κάποιων οδών το έργο επρόκειτο να συμπεριλάβει «εργασίες για τη δημιουργία χώρων πρασίνου με καθιστικά, περιπάτου και αναψυχής, την ανακατασκευή της παιδικής χαράς, τη δημιουργία υπαίθριου χώρου δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων», κ.α. Το γεγονός ότι η περιοχή παρέμεινε ένας τεράστιος χωματόδρομος επί σειρά μηνών, η αποψίλωση των δύο λόφων πρασίνου εκατέρωθεν της Κανακάρη Ρούφου για τη δημιουργία δρόμου, τα υπερυψωμένα φρεάτια με αποτέλεσμα τις πλημμύρες σε δρόμους και σπίτια της περιοχής, κ.α. είναι ένα κομμάτι της εικόνας που είχε και έχει διαμορφωθεί έως σήμερα. Το άλλο έχει να κάνει με την αναδιαμόρφωση του αστικού χώρου, όπου οι ανοιχτοί και προσβάσιμοι χώροι που αποτελούν εστίες συνεύρεσης των κατοίκων της περιοχής, ανακατασκευάζονται, ώστε σιγά – σιγά να δώσουν τη θέση τους σε χώρους πιο ταιριαστούς με την ανάπλαση της περιοχής, στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «ξήλωμα» της παιδικής χαράς στην οδό Φιλελλήνων και η μετατροπή της σε πάρκινγκ, καθώς και η διακοπή της λειτουργίας του γηπέδου στην Κανακάρη Ρούφου, αφού εδώ και μήνες έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο.

Όλα αυτά δεν μας προκαλούν κάποια ξαφνική έκπληξη. Γνωρίζουμε ότι η ανάπλαση διαφόρων περιοχών στις δυτικές μητροπόλεις αποτελεί μια γενικευμένη αναδιάρθρωση του αστικού χώρου, κατά την οποία οι πλατείες και άλλοι ανοιχτοί χώροι ανακατασκευάζονται από την κεντρική εξουσία ή τις δημοτικές αρχές και το μεταφορικό δίκτυο ενισχύεται με σκοπό να διευκολυνθεί η πρόσβαση στις επιλεγμένες ζώνες εργασίας και κατανάλωσης. Το κράτος παρεμβαίνει στον τρόπο που οργανώνεται ο χώρος της πόλης, όχι μόνο με το σχεδιασμό έργων, την κατασκευή τους και την ψήφιση σχετικών νόμων αλλά και την καταστολή.

Η ανάπλαση συνοδεύεται από πολιτικές «μηδενικής ανοχής», μιας και πλέον ο «δημόσιος χώρος» πρέπει να εκκαθαριστεί από όσους και όσες περισσεύουν (φτωχοί, μετανάστες, ρομά, κτλ) ή αντιστέκονται στη δημιουργία αποστειρωμένων ζωνών κατανάλωσης και την ανεμπόδιστη κίνηση του κεφαλαίου. Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα οι ανοιχτοί και προσβάσιμοι -σε όλους- χώροι αποτελούν νεκρές ζώνες, από τη στιγμή που δεν αποφέρουν κανένα οικονομικό κέρδος.

Η καθημερινότητα στον σύγχρονο αστικό ιστό, μας φέρνει στο μυαλό εικόνες εγκατάλειψης και μιζέριας. Άνθρωποι που περιφέρονται σε γρήγορους ρυθμούς στους δρόμους της πόλης, για να πάνε απ’ τη δουλειά στο σπίτι και το ανάποδο. Τσιμέντο, άσφαλτος, αυτοκίνητα και λίγη πρασινάδα ολοκληρώνουν το σκηνικό. Ένα σκηνικό που δεν αφήνει κανένα περιθώριο ουσιαστικής και δημιουργικής επαφής των ανθρώπων, μιας και οι κύριοι χώροι συναναστροφής, όπως η δουλειά και τα κέντρα διασκέδασης στοχεύουν στην αλλοτρίωση. Γι’ αυτό η ύπαρξη ελεύθερων χώρων είναι για εμάς το πρώτο βήμα. Κόντρα στον καταναλωτισμό, την αποξένωση και την υποταγή. Διεκδικούμε με τα δικά μας μέσα, χώρους στις γειτονιές που ζούμε, οι οποίοι θα αποτελούν σημείο συνεύρεσης και δημιουργίας ζωντανών σχέσεων. Δηλαδή χώρους που θα επικοινωνούμε τις ανάγκες μας και τους προβληματισμούς μας και με βάση την αλληλεγγύη και την συνδιαμόρφωση, θα αυτοοργανώνουμε την καθημερινότητα μας, χωρίς τη διαμεσολάβηση του χρήματος (π.χ. διοργάνωση συλλογικών κουζίνων, χαριστικών παζαριών, κ.α.).

Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, μακριά από αναθετικές λογικές. Δεν περιμένουμε κανένα δήμαρχο να οριοθετήσει τις ζωές μας αλλά μέσα από τη μεταξύ μας ζύμωση χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τις συνελεύσεις γειτονιάς, να αναζητήσουμε όλοι μαζί συλλογικές λύσεις, μακριά από ρατσιστικές, σεξιστικές και ομοφοβικές λογικές, συμμετέχοντας ισότιμα και αντι-ιεραρχικά. Ενάντια σε λογικές που θέλουν τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου αποδεκατισμένους, μη μπορώντας να εντοπίσουν τα κοινά τους συμφέροντα και τον κοινό εχθρό, το κράτος και το κεφάλαιο.

 

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ,
ΟΙ
ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις που εκκενώθηκαν στη Θεσσαλονίκη και σε όλους τους χώρους των αγωνιζόμενων

Ξημερώματα Τετάρτης 27/07/16 στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιείται με εισαγγελική παρουσία, εισβολή μπάτσων σε τρεις κατειλημμένους χώρους, μέσα στους οποίους φιλοξενούνται και μετανάστριες-ες (στο ‘’Ορφανοτροφείο’’, στην κοινότητα Hurriya – Καρόλου Ντηλ 34 και στην κατάληψη της λεωφόρου Νίκης 39). Αφορμή για την εκκένωση στέκονται μηνύσεις που έχουν κατατεθεί από ιδιώτες, εκκλησία και την πρυτανική αρχή του Α.Π.Θ., οι οποίοι είναι και οι ‘’ιδιοκτήτες’’ των κτηρίων. Άμεσος απολογισμός της κατασταλτικής αυτής κρατικής κίνησης είναι η σύλληψη 74 ατόμων, μεταναστριών/μεταναστών και αλληλέγγυων, ενώ χαρακτηριστική για τις προθέσεις των θεσμικών μηχανισμών είναι και η άμεση κατεδάφιση του «Ορφανοτροφείου».

Η εν λόγω επιχείρηση έρχεται να συμπληρώσει τον πανικό των προηγούμενων ημερών με αφορμή το No Border Camp που πραγματοποιούνταν στο χώρο του Πανεπιστημίου, εκφρασμένο από πολιτικά κόμματα, επίσημους κρατικούς φορείς, φασιστοκοινωνούς του λόγου του «Κυρίου» και αστικά ΜΜΕ. Η δήθεν ευαισθητοποιημένη στο ζήτημα των μεταναστριών-ων κυβέρνηση, σπεύδει να κατευνάσει τα πνεύματα ικανοποιώντας τη θέληση των, μαινόμενων για τη μοίρα του Α.Π.Θ., σειρήνων και έτσι η τριπλή επιχείρηση εκκένωσης απελευθερωμένων χώρων πιάνει το νήμα της «συνέχειας του κράτους» από την άκρη του.

Πράξη που ευθυγραμμίζεται απόλυτα με τη ρητορική μίσους του μητροπολίτη Άνθιμου, τις εκκλήσεις για νομιμότητα του πρύτανη του Α.Π.Θ., ο οποίος αντιδρά σε κινήσεις αλληλεγγύης απέναντι στις μετανάστριες και τους μετανάστες, αλλά και την ιδιωτική περιουσία που τοποθετείται ψηλότερα από την ανάγκη για στέγαση ατόμων κατατρεγμένων, που αντιμετωπίζουν καθημερινά την ανέχεια και την εξαθλίωση. Ο παραλογισμός και η γελοιότητα βέβαια δεν έχουν όρια καθώς νεολαία αλλά και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ -ύστερα και από τις αντιδράσεις που ακολούθησαν τις εκκενώσεις- προσπαθούν μέσω ανακοινώσεων να αποδείξουν πως κόμμα και κυβέρνηση είναι δύο διαφορετικά πράγματα και πως η εντολή για τις εκκενώσεις δεν ήταν δική τους επιλογή.

Οι καταλήψεις που δομούνται στη λογική της αυτοδιαχείρισης και της αυτοοργάνωσης των ανθρώπων, σε αντίθεση με τα πρόχειρα καταλύματα κρατικής μέριμνας και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, λειτούργησαν και θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως χώροι έμπρακτης αλληλεγγύης και φιλοξενίας. Χώροι όπου απουσιάζει η λογική του κέρδους και της κάλπικης φιλανθρωπίας και από κοινού μετανάστριες-ες και αλληλέγγυες-οι προσπαθούν να αντιπαλέψουν, με τα μέσα που διαθέτουν, τις αντιξοότητες ενός πολέμου που μαίνεται πιο σκληρός από πότε. Ενός πολέμου ύπουλου που επιτίθεται καθημερινά σε ό,τι αντιστέκεται. Του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

Στεκόμαστε στο πλευρό των καταλήψεων που έγιναν αποδέκτες της ‘’αριστερής’’ καταστολής, και επιφυλασσόμαστε για περισσότερους χώρους αλληλεγγύης και ελευθερίας, κόντρα στα κρατικά και κάθε λογής εχθρικά σχέδια.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΝ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

 ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΧΑΡΤΙΑ, ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

αναρχικό αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Εκδήλωση με τηλεφωνική παρέμβαση αναρχικών της υπόθεσης Βελβεντού, για το εφετείο που ξεκίνησε στις 20/4

εκδήλωση_εφετείο

Εκδήλωση – Συζήτηση με τηλεφωνική παρέμβαση αναρχικών της υπόθεσης Βελβεντού, για το νέο υπερ-εφετείο που ξεκίνησε στις 20/4 και όπου δικάζονται 22 αναρχικοί, τους αγώνες εντός φυλακής και τις κατασταλτικές πρακτικές και μεθοδεύσεις του κράτους, ιδιαίτερα εντός των φυλακών με αποκορύφωμα την εισβολή ΕΚΑΜ και άλλων υπηρεσιών της αστυνομίας στις φυλακές Κορυδαλλού.

Παρασκευή 22/4 στις 19:00 στο Άτακτον
Η ώρα θα τηρηθεί αυστηρά.

Αλληλεγγύη στους κρατούμενους αγωνιστές.

Κοινοί αγώνες εντός και εκτός φυλακής μέχρι την καταστροφή κράτους και κεφαλαίου.

Πρωτοβουλία συντρόφων/ισσών από το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

Αναρχικό Αντιεξουσιαστικό Στέκι